Monday, August 24, 2009
தினமும் ஒரு பதிவு போடுவது எப்படி?
என்னிடம் பேசும் சில நண்பர்கள் `சூரியன் உதிக்குதோ இல்லையோ, தினமும் ஏதாவதொரு பதிவு போட்டுடறியே, எப்படி?’ என்று கேட்பதுண்டு. எப்படி என்று நான் யோசித்தபோது..
1) தமிழில் தட்டச்சு செய்ய, NHM Writer போன்ற மென்பொருளைப் பதிவிறக்கம் செய்துவைத்துக்கொண்டு எம். எஸ். வேர்ட் ஃபைலில் தட்டச்சு செய்யவும்.
2) ப்ளாக்கரில் போய் தட்டச்சு செய்வதால் எரிச்சல்தான் மிஞ்சும்! நாம் திருத்தம் செய்வது ஒருபுறமும் அந்தத் திருத்தங்கள் வேறெங்கோ போய் உட்காருவதும் நடக்கும்.
3) பதிவு எழுதும்போது, ஏதேனும் விளக்கங்களுக்காக நீங்கள் இணைய உதவியை நாடி, இணையத்தை திறக்க நேர்ந்தால் அதை மட்டும் பார்த்துக், குறிப்பெடுத்துக் கொண்டு, இணையத் தொடர்பை துண்டித்துவிடவும்.
4) எக்காரணம் கொண்டும் பதிவெழுதும்போது, யாருடைய வலைப்பக்கத்தையும் திறந்துவைத்துக்கொள்ளாதீர்கள்! உங்கள் வலைப்பக்கம் உட்பட! Reference-க்காக என்றால், ஏற்கனவே சொன்னபடி, அதை முடித்துக்கொண்டு உடனடியாக மூடிவிடவேண்டும்.
5) எக்காரணம் கொண்டும் பதிவெழுதும்போது கூகுள் டாக் போன்ற ச்சாட்டிங்கை திறக்காதீர்கள்.
6) எக்காரணம் கொண்டும் பதிவெழுதும்போது உங்கள் மின்மடலைத் திறக்காதீர்கள்.
7) சுருக்கமாக, இணையத்தொடர்பின்றி எழுத ஆரம்பித்து, எழுதி முடித்தால் நிறைய நேரத்தை மிச்சப்படுத்தலாம்.
8) குறைந்தது மூன்று நாட்களுக்கான பதிவாவது (இரண்டு நாளைக்கானதாவது....) என்ன எழுதப் போகிறீர்கள் என்பதை வரையறுத்துக் கொள்ளுங்கள்.
9) உங்களுக்கு ஏதேனும் யோசனைகள் தோன்றின், அதை ஒரு குறிப்பேட்டில், குறிப்பெடுத்து வைத்துக் கொண்டே வரலாம்.
10) அந்தப் பதிவை எப்படி ஆரம்பித்து, எப்படிக் கொண்டுசெல்லப் போகிறீர்கள் என்று மனதில் அசை போட்டுக் கொண்டேயிருங்கள்.
11) முடிந்தால் பதிவெழுத உட்காரும்போது, அலைபேசியை அணைத்துவிடுவது உசிதம்.
12) பதிவெழுதி முடித்து, சரிபார்த்து திருத்தங்களை செய்துமுடித்த பின், இறுதியாக உங்கள் வலைப்பக்கத்தைத் திறந்து புதிய பதிவிடுவதற்கான பெட்டியைத் திறக்கவும்.
13) எழுதிய பதிவை, அதில் பிரதியெடுத்து வைத்துக்கொண்டு, இடைவெளிகளெல்லாம் சரியாக வரவில்லையென்றால் EDIT HTML என்கிற OPTION போய் FORMATTING செய்துகொண்டு, POST OPTIONல் எப்போது பதிவை வெளியிட நினைக்கிறீர்களோ அந்த நாள், நேரத்தை குறிப்பிட்டுவிடவும். (உதாரணமாக வரும் ஆகஸ்ட் 15-க்காக ஏதேனும் பதிவு வெளியிட வேண்டுமென்றால் இப்போதே அடித்து, POST OPTIONல் ஆகஸ்ட் 15 தேதியையும், 9:00 AM என்றும் குறிப்பிட்டால், அந்த நேரத்தில் வெளியாகிவிடும்.)
14) இதைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். அதாவது இப்போது மணி வியாழன் இரவு 11.45. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் நான் இதை முடித்து, நாளை காலை 8:30 என்று POST OPTIONல் குறிப்பிட்டால், அது நாளை காலை வெளியாகிவிடும். ஒருவேளை நான் இணையத்தை திறக்க முடியாவிட்டாலும், தமிழ்மணத்தில் வெளியிட, எனது நண்பர்கள் யாரிடமாவது, தமிழ்மண முகப்பில் இருக்கும் ‘இடுகையைப் புதுப்பிக்க’ என்ற பத்தியில் இணைய முகவரியை அடிக்கச் சொல்லி, அந்த இடுகையை வெளியிட்டுக் கொள்ளலாம்.
15) பதிவெழுத எந்த யோசனையும் இல்லாத போது, அலட்டிக்கொள்ளவே வேண்டாம்! ஏதாவது யோசனை இருந்து அதை எப்படி எழுத்தில் வடிப்பது என்பதுதான் கொஞ்சம் சிரமமான விஷயம். யோசனையே இல்லாமல் இருக்கும்போது, திடீரெனத் தோன்றும் சில விஷயங்கள் நம்மை ஆச்சர்யப்படுத்தும்!
இப்போதைக்கு இவ்வளவுதான். உண்மையாகச் சொல்வதென்றால் இன்று மட்டும்தான், நான் பதிவெழுதும் போது இவற்றையெல்லாம் கடைபிடிக்கிறேன். இத்தனை நாளாக இந்தமாதிரியெல்லாம் கடைபிடிக்கவேண்டும் என்று நினைத்ததோடு சரி! இன்று இணையத்தைத் திறக்காமலே இந்தப் பதிவை அடித்ததால் வெறும் 27 நிமிடங்களில் இதை அடித்துமுடித்தேன். சாதாரணமாக ஒரு பதிவெழுத இதற்கு முன்பு நான் எடுத்துக் கொண்ட நேரம் குறைந்தது 2 மணிநேரங்கள்!
ஆகவே, இது ஒரு சோதித்துப் பார்த்து சொல்லப்பட்ட யோசனைகள்.
முக்கியப் பின்குறிப்பு: இதிலிருக்கும் பல விஷயங்கள் பலருக்கு தெரிந்திருக்கலாம். பல விஷயங்கள் `இதெல்லாம் நான் எப்பவோ பண்ணினதுதானே’ என்று இருக்கலாம். நான் வலையெழுத வந்தபோது, நிறையத் தட்டுத் தடுமாறி, பலரது அறிவுரைகளைக் கேட்டுக் கேட்டு எழுதிக் கொண்டிருந்தேன். (இப்பவும் கூட!) அதுபோல புதிதாக வருபவர்களுக்கு இது உதவலாமே??
இதைவிடவும் வேறு சில யோசனைகளிருப்பினும் சொல்லவும். எல்லாவற்றையும் தொகுத்து, ஒரு கையேடு போல தயாரித்து (வடகரைவேலன் ஆப்செட் ப்ரஸ் வெச்சிருக்காருல்ல?) ஒவ்வொரு பதிவர் சந்திப்புக்கும், கோவைப் பதிவர்கள் சார்பாக வழங்கலாம் என்றொரு யோசனையுள்ளது. உங்கள் ஆதரவு தேவை!
********
பின் பின் குறிப்பு:- இந்தப் பதிவு போன வருடம் ஜூலையில் எழுதியது. இப்போது எனக்கே தேவைப்படுவதால் இந்த மீள்பதிவு!
.
Saturday, August 8, 2009
உரையாடல் சிறுகதைப் போட்டி - முடிவுகள்
பங்குபெற்ற 250 பேருக்கும் ஸ்பெஷல் வாழ்த்துகள்.
இறுதிக்கட்டம் வரை வந்த 37 பேருக்கும் ஸ்பெஷலோ ஸ்பெஷல் வாழ்த்துகள்.
வெற்றி பெற்ற 20 பேருக்கும்...
வாழ்த்திருக்கட்டும்.. எப்ப ட்ரீட்? எங்க ட்ரீட்?
வெற்றி விபரங்களை ரசிக்க, ருசிக்க இங்கே செல்லுங்கள்.
உரையாடல் அமைப்பினர் திங்களன்று அறிவிக்கப்போகும் அடுத்த அறிவிப்புக்காக ஆவலோடு காத்திருப்போம்! ஊர்கூடித் தேரிழுப்போம்!!
.
Monday, July 13, 2009
குசும்பனின் அத்துமீறலும், வடகரை வேலனின் சாஃப்ட்வேரும்
இப்படி டிலீட் செய்யப்படும் பதிவை அவர் எப்படி அடிக்கலாம்? கொஞ்சமாவது காமன்சென்ஸ் வேண்டாமா? அடிப்பதற்கு முன்னால் யோசிக்க வேண்டாமா? சரி.. அடித்ததுதான் அடித்தார் அந்தப் பதிவை ஒரு வாரத்துக்கு வைத்து எங்களுக்கு தீனி போடாமல் உடனே எப்படி அவர் டிலீட் செய்யலாம்? - என்று மிகுந்த கோபத்தோடு விசாரித்தபோது ‘அப்படித்தான் டிலீட் செய்வேன்’ என்று முகத்திலறைந்தாற்போல சொல்லிவிட்டார்.
ஆகவே மிகுந்த கோபத்தோடு குசும்பனைக் கண்டித்து ஒரு பதிவெழுதினேன். PUBLISH POSTஐ அடித்தால் DELETE ஆகி விட்டது!
பிறகுதான் விசாரித்தேன்.. கீழ்க்கண்ட தகவல் தெரிந்தது.
வடகரைவேலன் அண்ணாச்சியிடம் UPDS என்றொரு சாஃப்ட்வேர் உள்ளது. அன்வாண்டட் போஸ்ட் டிலீஷன் சாஃப்ட்வேர். வீண் சர்ச்சைகளைக் கிளப்பும் பதிவுகளை நீங்கள் எழுதினீர்கள் என்றால் சிஸ்டத்தில் இருக்கும்போதே அந்தப் பதிவு டிலீட் ஆகிவிடும். என் டெம்ப்ளேட்டை மாற்றச் சொல்லி என் அட்மினிஸ்ட்ரேட்டரிடம் என் ப்ளாக்கர் கணக்கு விபரங்களைக் கொடுத்திருந்தேன். அவர் அந்த சாஃப்ட்வேரை என் அனுமதி இல்லாமலே என் ப்ளாக்கரில் இணைத்து விட்டார்.
ஆகவே எந்தப் பிரச்சினையான பதிவும் எழுத இயலாத கையறு நிலையில் இருக்கிறேன்.
அதற்குப் பதிலாக ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு பிரார்த்தனைகளை செய்யலாம் என்று எண்ணுகிறேன்.
இன்றைக்கு...
ஜ்யோவ்ராம் சுந்தர் - ரோசா வசந்த் சண்டை தீர பிரார்த்திப்போமாக.
பி.கு: UPDS வேண்டுவோர் என்னுடைய ஐ சி ஐ சி ஐ வங்கிக் கணக்கில் பணம் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.
.
Tuesday, April 21, 2009
கார்க்கியின் அவியலும் பரிசலின் காக்டெய்லும்
தலைப்பை பார்த்த உடனே புரிஞ்சு தலை சொறிஞ்சிகிட்டு அசடு வழிஞ்சுகிட்டு இருக்கற உங்க எல்லார்கிட்டயும் பெரிசா ஸாரி கேட்டுக்கறோம். (றோம்? நானும் கார்க்கியும்தான்!)
கொஞ்சம் பழங்கதைகள் பேசுவோமா?
சார்லி சாப்ளின் ஒரு தடவை கார்ல போய்கிட்டிருக்கறப்போ மாறுவேடப் போட்டின்னு கேள்விப்பட்டு ஒரு அரங்கத்துக்கு உள்ள புகுந்தாராம். சார்லி சாப்ளின் மாதிரி யார் சிறப்பா வேடமிட்டு வர்றாங்க’ என்பதற்கான மாறுவேடப் போட்டி. இவரு போய் கலந்துகிட்டாராம். இவருக்கு மூணாவது பரிசுதான் கிடைச்சுதாம்.
கவிஞர் கண்ணதாசன் ஒரு கவியரங்கத்துல போய்க் கலந்துகிட்டப்போ ‘டக்’னு இவருகூட உட்கார்ந்திருந்த மற்றொரு கவிஞர்கிட்ட இவர் எழுதிட்டு போன கவிதைச் சீட்டைக் குடுத்துட்டு அந்தக் கவிஞரோடதை இவர் வாங்கிகிட்டாராம். மேடைல இவருக்கு கன்னாபின்னான்னு கைதட்டலாம். அவர் கவிதைக்கு அவ்வளவா வரவேற்பில்லையாம்!
சரி... புரிஞ்சுடுச்சுதானே என்ன சொல்ல வர்றேன்னு..
இப்படி வெறுமனே ப்ளாக் எழுதிட்டு இருந்தாலும் எப்படி வரலாறுல இடம்பிடிக்கறதுன்னு பாத்ரூம்ல உட்கார்ந்து சிந்திச்சிகிட்டிருந்தப்போ கணநேரத்தில் தோன்றிய யோசனைதான் அது. உடனே (வெளில வந்துதாங்க..) கார்க்கியை அழைத்தேன்.
“சகா.. நாம எழுதற மேட்டர் நல்லா இருந்தாலும் இல்லைன்னாலும் பாராட்டுவாங்களா?”
“அப்படி இல்ல சகா” – இது கார்க்கி “நல்லா இல்லைன்னா நம்ம வட்டாரத்துல சுட்டிக் காட்டுவாங்க”
“சரி... ஒரு தடவை சுஜாதா சொன்னார். அட்டையைக் கிழித்துவிட்டால் எல்லா பத்திரிகையும் ஒரே மாதிரிதான் இருக்கும்னு. அது மாதிரி நாம என்ன எழுதினாலும் ஒரே மாதிரிதான் இருக்கா?” – இது நான்.
இதுக்கு நாயகன் கமல் பதில்தான் கார்க்கியிடமிருந்து வந்த்து. “தெரியலயேப்பா..”
“சரி.. சோதிச்சு பார்த்துடுவோமா?”
“எப்படி?”
“அடுத்தவார காக்டெயிலை என் மெயிலுக்கு அனுப்பு. நான் அவியலை உன் மெயிலுக்கு அனுப்பறேன். நீ காக்டெய்ல்ல என் அவியலைப் போடு. நான் அவியல்ல உன் காக்டெய்ல் மேட்டர்களைப் போடறேன். கண்டுபிடிக்கறாங்களான்னு பார்ப்போம்”
“ஒகே டன்”
கார்க்கி ஒப்புக்கொள்ள எக்சேஞ்ச் ஆஃபரில் ஆபரேஷன் அவியல் ஆரம்பமானது. அதன்படி ஞாயிறு இரவு அவர் எனக்கனுப்ப, நான் அவருக்கனுப்ப..
நேற்று நீங்கள் காக்டெயிலில் படித்தது என் அவியல். இங்கே அவியலில் படித்தது அவரது காக்டெய்ல்! (சரி.. சரி.. அசடு வழிஞ்சது போதும்...)
பஸ்ஸின் பின்னால் விளம்பரம், பிரபுவின் நடிப்பு, ஞானக்கூத்தன் கவிதை, ரயில்வே ஸ்டேஷன் ரசனை, ஐ.பி.எல்லின் மாஸ், குருவியார் கேள்விகள் – எல்லாம் என் படைப்பு.
ஆனா...
படு சுவாரஸ்யமா போச்சுங்க நேத்து!
7 மணிக்கு அப்லோடு பண்ணீட்டு அலுவலகம் வந்து பார்த்தா எனக்கு 21 கமெண்ட். கார்க்கிக்கு வெறும் அஞ்சு கமெண்ட்.
பதினோரு மணிக்கு கார்க்கிகிட்டேர்ந்து ஃபோன்..
“சகா ஒரு ஹேப்பி நியூஸ்”
“என்னப்பா?”
“உங்க அவியல் சூடான இடுகைக்கு போட்ட ரெண்டே மணி நேரத்துல வந்துடுச்சு”
“காக்டெய்ல்?”
“ம்ஹூம்” - இதச் சொல்லும்போது அவ்ளோ சந்தோஷம் அவருக்கு.
நானும் பார்க்கறேன்.. பார்க்கறேன்.. யாராவது என் ஸ்டைலை வெச்சு கண்டுபிடிச்சு (அப்படின்னு ஒண்ணு இருந்தாத்தானே???) காக்டெய்ல்ல ஏதாவது கமெண்ட் போடுவாங்கன்னு பார்த்தா ம்ஹூம்..
கார்க்கி வேணும்னே அஜீத் மேட்டரை மிக்ஸ் பண்ணியிருந்தார். நானும் பின்னூட்டங்கள்ல சிற்சில க்ளூ குடுத்திருந்தேன். அப்படியும் யாரும் கண்டுபிடிக்கல.
இதுல நர்சிம் கூப்ட்டு பேசும்போது வேற “காக்டெய்ல் படிச்சீங்களா”ன்னு கேட்டேன். “அருமையா எழுதிருக்கான் பார்த்தீங்கள்ல.. எழுத்துல ஒரு மெச்சூரிட்டி வந்துடுச்சு. ஆஹா.. ஒஹோ” ன்னு ஒரே புகழ்ச்சி. உடனே கார்க்கிக்கு கான்ஃப்ரென்ஸ் போட்டு அவனையும் கேட்க வெச்சு, நர்சிம் சந்தேகப்பட்டப்போ (யோவ்.. என்ன..ஏதோ உள்குத்து போல இருக்கு.. இன்னைக்கு நான் மாட்டினேனா) சமாளிச்சு...
கார்க்கி நேத்து பெங்களூர்ல இருந்த்தால ப்ளாக் பக்கம் வரமுடியல. அவியலுக்கு (அதாவது கார்க்கியோட படைப்புகளுக்கு) வந்த கமெண்ட் எதுவும் பார்க்க முடியல. அவருக்கு (அதாவது என் படைப்புகளுக்கு) வந்த கமெண்ட்ஸ்-ஐ மெய்ல் மூலமா பார்த்துகிட்டிருந்தாராம்! அவருக்கும் அப்பப்போ எனக்கு வந்த கமெண்ட்ஸையெல்லாம் சொல்லி...
இன்னொண்ணும் தோணிச்சு...
எழுத்துல இன்னும் எவ்ளோ தூரம் போகவேண்டியிருக்குன்னு. நம்ம எழுத்தை தனித்து அடையாளம் காண்கிறாற்போல எழுதுவதென்பது அவ்வளவு சாதாரண விஷயமா என்ன? (சீரியஸா யோசிக்கறேனோ? சரி.. விடுங்க!)
வழக்கமாவே இருந்தா அதுல என்ன சுவாரஸ்யம்க? அப்பப்போ இப்படி சின்னச் சின்ன குறும்புகள் செஞ்சு லைவ்லியா வாழறதுதான் எனக்கு இஷ்டம்.
அந்த வகையில இந்தத் திட்ட்த்துக்கு ஒப்புக்கொண்ட கார்க்கிக்கு நன்றியும்,
ஏமாத்தீட்டியேன்னு கோவிச்சுகிட்டீங்கன்னா ஸாரியும்,
‘ஏய்ய்ய்.. யூ’ன்னு செல்லமா குத்து விட ஆசைப்படறவங்களுக்கு என் தோள்களும்...
Thursday, December 11, 2008
STOP THIS NONSENSE!
ஆனால், அங்கீகாரம் என்ற பெயரில் உங்களைத் தவறாக ஏற்றிவிட்டுக் கொண்டே இருக்கும் நண்பர்களால் என்ன பயன்? அவர்கள் மறைமுகமாக நம் முன்னேற்றத்துக்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை.
எங்கள் நிறுவனத்தின் நிர்வாக இயக்குனர் ஒரு பெண். அவரது அயராத உழைப்பில் இருபது வருடங்களுக்கு மேல் நின்று நிலைத்து, ஏற்றுமதியில் பேர் வாங்கிய நிறுவனங்களில் ஒன்று இது.
இருபத்திரண்டு வருடங்களுக்கு முன் நடந்த ஒரு சம்பவம். முதன் முதலாக ஒரு வெளிநாட்டு BUYERக்காக ஆயத்த ஆடைகள் தயாரித்து, அது தரக்கட்டுப்பாட்டு சோதனையில் தோல்வியடைந்தது. மனம் தளர்ந்து, ‘என்னுடைய உற்பத்தியில் நீங்கள் சொல்லுமளவு குறைகள் ஏதுமில்லை’ என்று வாதாடினார் எங்கள் மேடம். இன்ஸ்பெக்ஷன் செண்டரில் வைத்து நடந்த இந்த வாக்குவாதங்களின் போது, அந்த BUYERன் இந்திய ஏஜண்ட் எங்கள் மேடத்தை தனியாக அழைத்தார்.
“லுக்... நீங்கள் வாதாட வேண்டியது இங்கே அல்ல. உங்க ஊழியர்கள்கிட்டதான். உங்க GOODSஐ நீங்களே CHECK பண்ணிக்கலாம். இதை ஓக்கே செய்ய எங்களுக்கு அஞ்சு நிமிஷம்தான் ஆகும். ஆனா ஒரு வளரப்போற நிறுவனமான உங்களுக்கு அது நல்லதில்ல. இதுதான் ஓக்கேன்னா, இதுக்கு மேல முயற்சிக்க முடியாம உங்க நிறுவனமும், நீங்களும் நின்றுவிட வாய்ப்புண்டு” என்று அறிவுறுத்தினார்.
‘அன்றைக்கு ‘உங்க உற்பத்தி ஏ-ஒன்’ என்று சமாதானப்படுத்தி, சமரசம் செய்து கொண்டு அனுப்பப் பட்டிருந்தால் இன்றைக்கு நான் இந்த இடத்தில் இருந்திருக்க மாட்டேன்’ என்று எங்கள் மேடம் அடிக்கடி சொல்வதுண்டு.
அந்தத் தரக்கட்டுப்பாட்டில் ஓகே ஆகவில்லை என்றால் RECHECK செய்யப்பட்டு, அது ஓக்கே ஆகிப் போய்விட வாய்ப்புண்டு. ஆனால் தவறான அங்கீகாரமும், வெற்றுப் பாராட்டுக்களும் என்னப் போன்ற ஒருவனுக்கு முன்னேற்றத்தைத் தரவே தராது.
எதுக்குய்யா இப்போ இந்தக் கதையெல்லாம் என்று கேட்பவர்களுக்கு..
பாரிஸ் திவா என்றொருத்தர் தமிழில் சிறந்த முதல் மூன்று இடங்களைப் பிடித்த வலைப்பூக்கள் என்று லக்கிலுக், பரிசல்காரன், அதிஷா மூன்று பேரையும் வெளியிட்டிருக்கிறார். என்ன கொடுமை இது?
நிச்சயமாக எனக்கோ, மேலே குறிப்பிட்டுள்ள என் நண்பர்கள் லக்கிலுக், அதிஷாவிற்கோ இந்த நம்பர் கேமில் எள்ளளவும் உடன்பாடில்லை. நாங்கள்தான் சிறந்ததென்றால் சிறந்ததை அவர் என்னவென்று வகைப்படுத்துவார்?
இதுபற்றி அவர் அறிவிப்பு வெளியிட்டபோதே கோவம் வந்தது. அதைக் கண்டுகொள்ளாமல் விடுவதே சரி என்று பேசாமல் இருந்தேன். ஆனால், இப்படி முடிவுகள் வெளியிட்டு எங்கள் நண்பர்கள், எங்களைப் படிக்கிறவர்கள் முன் எங்களை தலைகுனிந்து நிற்கச் செய்கிறார் அவர். இன்னும் எழுத்தில் ஏதாவது சாதிக்க வேண்டும் என்று நினைப்பிற்கு முட்டுக்கட்டையாகவே இது போன்ற பிதற்றலான கருத்துக் கணிப்புகளும், பாராட்டுகளும் இருக்கின்றன.
எங்கள் எழுத்தின் தரம் என்ன என்பது எழுதி முடித்துப் படிக்கும்போதே எங்களுக்குத் தெரியும். மரண மொக்கை எது, நன்றாக எழுதப்பட்டது எது என்பதை அறிந்தேதான் இருக்கிறேன். உதாரணத்திற்கு நேற்று எழுதப்பட்ட ஒண்டிக்கட்டை உலகம் புத்தக விமர்சனம் கொஞ்சமும் சரியில்லை என்பதை உணர்கிறேன். வேலைப்பளு, வேறு சில டென்ஷன்களால் எழுதித் தொலைத்து பதிவேற்றம் வேறு ஆயிற்று. (இந்த லட்சணத்தில் அது 200வது பதிவு!)
இப்படிப்பட்ட நிலையில் சும்மா ஒரு பத்து, பதினைந்து பேரைப் போட்டு ஒரு வாக்கெடுப்பு நடத்தி, முதலிடம், இரண்டாமிடம், மூன்றாமிடம் என்று வெளியிட்டு சிறப்பாய் மட்டுமே எழுதிக் கொண்டிருக்கும் பதிவர்களின் சாபத்தையும், கோபத்தையும் எங்கள் பக்கம் திருப்பி விட்டிருக்கும் இவரது இந்தச் செயலை வன்மையாக கண்டிக்கிறேன்.
இனியும் இவர் இதுபோன்ற வேலைகளைத் தொடரவேண்டாமெனக் கண்டிப்போடு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
Tuesday, September 23, 2008
இரு இளிச்சவாயன்கள் – தமிழ்மணம் கவனத்திற்கு!!
“பரிசல்... ஒரு ஹேப்பி நியூஸ்”
“என்னாச்சு. நெஜமாவே ஒனக்கு கல்யாணம் நிச்சயமாயிடுச்சா?”
“அதுவும்தான். ஆனா இப்போ சொல்ல வந்தது அதில்ல”
“பின்ன?”
“தமிழ்மணத்துல அக்டோபர் 20-லிருந்து நான்தான் ஸ்டார்! இப்போதான் மெயில் பார்த்தேன்”
“ம். சூப்பரு. கலக்குங்க” என்று அவர் பாணியிலேயே வாழ்த்தினேன்.
கொஞ்சநேரம் வேலை பார்த்துவிட்டு என் மெயில் பாக்ஸைத் திறந்தால்... எனக்கும் ஒரு மின்னஞ்சல்! ‘அக்டோபர் 6 லிருந்து நட்சத்திரப் பதிவராகச் சம்மதமா? புகைப்படத்தை அனுப்புங்கள்’ என்று கேட்டு. சந்தோஷம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் அதெப்படி, ஒரே நாள்ல எங்க ரெண்டு பேருக்கும் மெயில் அனுப்பியிருக்காங்க-ன்னு ஒரு சந்தேகமும் தமிழ்மணத்தோட ஐ.டி. ஜி.மெயில்லயா இருக்கும்?’ன்னு ஒரு சந்தேகமும் வந்தது. எதுக்கும் இருக்கட்டும்ன்னு ‘ப்ரொஃபைல் போட்டோ ஒண்ணுதானே..’ன்னு கேட்டு வழக்கமா எழுதறா மாதிரி அளவில்லா அன்போடு – கிருஷ்ணா’ன்னு ஒரு ரிப்ளையைப் போட்டு வெச்சேன்.
“ம்... சூப்பரு. கலக்குங்க” ன்னவருகிட்ட
“ஏன்யா.. யாராவது கலாய்க்கறாங்களா?” ன்னு கேட்டேன்.
“இல்ல.. இதே மாதிரிதான் இதுக்கு முன்னாடி நட்சத்திரமா இருந்தவங்களுக்கும் மெயில் வந்திருக்காம்”ன்னாரு.
“என்ன எழுதப்போறோம்ன்னு முன்னோட்டம் கேட்டிருக்காங்க?”
“அதெல்லாம் தேவையில்லயாம். சும்மா அறிமுகம் மட்டும் குடுத்துட்டு, எழுத ஆரம்பிங்க”
சந்தோஷத்தோட வடகரைவேலன் கிட்ட கூப்ட்டு பகிர்ந்துகிட்டேன். வாழ்த்தினாரு. (என்ன சந்தோஷமான செய்தின்னாலும் அண்ணாச்சிக்குதான் முதல் ஃபோன் போகும்!) அடுத்ததா, அந்த மின்னஞ்சலோட ப்ரிண்ட் அவுட் ஒண்ணு எடுத்துவெச்சுகிட்டு இரவு வெயிலானை சந்தித்து காமிச்சேன். அவரும் வாழ்த்துக்கள்-ன்னாரு.
அடுத்தநாள் ஞாயிறு. ‘டாப்டென்ல இருக்கிங்களே’ன்னு கூப்ட்ட நர்சிம்கிட்ட கூட சொன்னேன். அவருக்கும் ரொம்ப சந்தோஷம். “என்ன எழுதணும்ன்னு ப்ரிப்பேர் பண்ணிக்க ரெண்டு, மூணு வாரம் டைம் இருக்குல்ல? ஜமாயுங்க”ன்னாரு.
அன்னைக்கு பூரா தமிழ்மணத்தைத் திறந்து வெச்சுகிட்டு இதுக்கு முன்னாடி நட்சத்திரப்பதிவர்கள் என்ன மாதிரி அறிமுகம் குடுத்திருக்காங்க, என்ன பதிவு போட்டிருக்காங்க-ன்னு ஆராய்ச்சி செஞ்சேன். நாம எப்படி எழுதலாம்... வித்தியாசமா ஏதாவது பண்ணலாமா... ஏழு நாளும் நட்சத்திரம் சம்பந்தமா ஏழுவிதமா பதிவு போடலாமா, ஒண்ணு, ரெண்டுன்னு ஏழுவரைக்கும் வர்ற மாதிரி ஏழு பதிவு ரெடி பண்ணி ஒவ்வொண்ணா போடலாமா, திருப்பூர் சாயக் கழிவுகள்பத்தி நிச்சயமா ஒரு நாள் எழுதணும்-இப்படி பலவித சிந்தனைகள்!
நேத்து, திங்கள் காலையில பதிவு போட்டுட்டு கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு மெயில் பாக்ஸைத் திறந்தா.... இந்த மெயில் வந்திருந்தது.
”ஸ்டார் பக்கத்துல ஒரு ஃபோட்டோ இல்லாம, பத்து ஃபோட்டோவா கேப்பாங்க.. அதென்ன அளவில்லா அன்போடு.. நாங்க மட்டும் என்ன, அன்பை அளந்துகிட்டா இருக்கோம்?”
-இப்படிக்கு விளையாடியது
உங்கள் ரசிகனில் ஒருவன்
இப்படி மெயில் வந்திருந்தது!
‘எவ்வளவோ தாங்கியிருக்கோம். இதத் தாங்கமாட்டோமா?ன்னு கம்னு இருந்துட்டேன். அதிஷாவுக்கு ‘பாருய்யா இந்தக் கொடுமையை’ன்னு மெயிலை ஃபார்வேர்ட் பண்ணிவிட்டேன்.
‘அடப்பாவிகளா’ன்னு ஆபீஸுக்கு லீவு போட்டுட்டு ரூம்ல உட்கார்ந்து வருத்தப்பட்டுட்டு இருந்தாரு அவரு!
வேறொரு நண்பர்கிட்ட இது பத்தி சொன்னப்ப, ‘நீங்க ஓக்கே பரிசல். உங்களுக்கு இதுவும் வேணும்.. இன்னமும் வேணும். ஆனா யாராவது பெண்பதிவர்களுக்கு இதுமாதிரி புகைப்படமும், அறிமுகமும் கேட்டு, அவங்க அனுப்பி அது தவறா பயன்படுத்தப்பட்டா என்ன ஆகறது? ஏற்கனவே பெண்பதிவர்கள் எழுதறது குறைஞ்சுகிட்டே வருது’ன்னு ஆதங்கப்பட்டார் அவர். நியாயம்தான்னு பட்டுது!
அதுக்காக, இதை ஒரு பதிவா போட்டு, ‘தமிழ்மணத்துல இருந்து மின்னஞ்சல் வந்தா எப்படி வரும், அதை எப்படி ஃப்ராட் ப்ரூஃப் (!?!) பண்ணிவெச்சிருக்காங்க-ன்னு அவங்களையே கேட்டா என்னன்னு தோணிச்சு!
நட்சத்திரப்பதிவர்கள் பற்றி ‘உதவி’ பக்கத்துலயே இது பற்றி ஒரு விளக்கம் குடுத்தீங்கன்னா சந்தோஷம்!
ஏன்னா, நான் கலாய்க்கறதையும், கலாய்க்கப் படுவதையும் ரசிச்சே பழகிட்டேன். எல்லாரும் அப்படின்னு சொல்லமுடியாது. இந்த மாதிரி ஒரு அங்கீகாரம் கிடைக்காதான்னு ரொம்ப எதிர்பார்த்து ஏமாற்றமானா ஒருமாதிரி வெறுத்துப் போற மனநிலைக்குப் போய்ட்டாங்கன்னா.. கஷ்டமில்லையா.. பாவம்! நானும் எதிர்பார்த்தேன். இல்லைங்கல. ஆனா, இது விளையாட்டுக்காக யாரோ பண்ணினதுன்னு தெரிஞ்சப்ப அவ்வளவா மூட் அவுட் எல்லாம் ஆகல. ‘ஆஹா... என்னைப்போல் ஒருவன்’ ன்னு நெனைச்சுகிட்டேன்!
கடைசியா அந்த நண்பருக்கு ஒரே ஒரு எச்சரிக்கை....
இன்னொரு தடவை இது மாதிரி பண்ணினீங்க.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்....
அழுதுடுவேன்!
பி.கு. 1: இரு இளிச்சவாயன்கள்ன்னு சொல்லிகிட்டது என்னையும், அதிஷாவையும்தான். தலைப்பு தப்பு... எனக்கும் இப்படி ஒரு மெயில் வந்ததுன்னு சொல்றவங்க.. கூச்சப்படாம பின்னூட்டத்துல சொல்லுங்க. சோகத்தைப் பகிர்ந்துக்கலாம்!
பி.கு.2: இந்த விளையாட்டை விளையாடின நண்பர் யாருன்னு கண்டுபிடிக்க வடிவேலுவோட செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி, சி.பி.ஐ. விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டிருக்கேன். விரைவில் அந்த நபர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, பலவித கலாய்த்தல்களுக்கு உட்படுத்தப்படுவார் என அறிவிக்கப்படுகிறது!
Thursday, September 18, 2008
பகிரங்க மன்னிப்பு கோருகிறோம்!
“நம்ம சந்திப்பை அதிஷாவுக்கு நேர்ந்த கொடுமை-ன்னு பதிவு போட்டுட்டேன் நண்பா” -ன்னேன்.
“எல்லாருக்கும் நான்தான் கிடைச்சனா? இப்பதான் நர்சிம் கூப்ட்டு எனக்கு கல்யாணம்ன்னு பதிவு போடறதா சொன்னார்” என்றார் அதிஷா.
எனக்குள்ளிருந்த குறும்பன் (குசும்பன் ஃப்ரெண்டு!) விழித்துக் கொள்ள... என் செல்லிலிருந்து அடுத்த அழைப்பு நர்சிம்முக்கு போனது.
“பாஸ்... அதிஷாவுக்கு கல்யாணம்ன்னு பதிவு போடறீங்களா?”
“ஆமா கிருஷ்ணா... ஆனா நான் சிஸ்டம்கிட்ட போக கொஞ்ச நேரமாகும். நீங்க எழுதறீங்களா?” என்று கேட்டார் நர்சிம்.
நான் அப்போது ஒரு வீக்லி மீட்டிங்கின் ஆரம்பத்தில் இருந்தேன். (வெளங்கிடும்!)
”எனக்கும் லேட்டாகுமே பாஸ். நீங்க எழுதிடுங்க. கொஞ்ச நேரத்துல நான் அதை சூடான இடுகைல கொண்டு வந்துடறேன்” என்றேன்.
அடுத்த சில மணித்துளிகளில் நர்சிம்மிடமிருந்து அழைப்பு.
காரில், லேப்பின் டாப்பில் லேப்டாப்பை வைத்தபடியே டைப்பி முடித்திருந்தார் மனுஷன்!
“கிருஷ்ணா.. படிக்கறேன் கேளுங்க” என்று முழுப் பதிவையும் படித்தார்.
“செந்தழல் ரவியும் வர்றாரு பாஸ். அதையும் கடைசில மென்ஷன் பண்ணிடுங்க” என்றேன்.
எழுதி, பதிவேற்றி விட்டார்!
கொஞ்ச நேரத்தில், வாங்குற சம்பளத்துக்கு கொஞ்சம் வேலையை முடித்துவிட்டு நர்சிம்மின் பதிவில் போய், சீரியஸாக ஒரு பின்னூட்டத்தைப் போட்டு, பார்ப்பவர்கள் உண்மை என்று நினைக்கட்டும் என்று விட்டுவிட்டேன்.
நர்சிம்மின் பதிவைத் திறந்தபோது அதில் நான் மிக மதிக்கும் பதிவர்கள் இருவர் அதிஷா திருமணத்துக்கு வாழ்த்துச் சொல்லியிருந்தார்கள். பைத்தியக்காரன் முதல் பின்னூட்டம் போட்டிருந்தார். அதேபோல ஜ்யோவ்ராம் சுந்தரும் பின்னூட்டம் போட்டிருந்தார். (மற்ற பின்னூட்டம் போட்டிருந்தவர்கள் விஷயம் தெரிந்து கிண்டலடித்திருந்தார்கள்)
படித்து கஷ்டமாகப் போய்விட்டது. அதில் ஜ்யோவ்ராம் சுந்தர் உடனே நர்சிம்முக்கு அலைபேசி “என்ன நடக்குது இங்கே” என்று விசாரித்திருக்கிறார். நர்சிம்மும் உண்மையைச் சொல்லிவிட்டார்.
“இதெல்லாம் பேசி வெச்சுட்டுதான் பண்றோமுங்க”என்று.
உடனே ஜ்யோவ்ராம் சுந்தர் சாரும் (அதாவது ஜ்யோவ்ராம் சுந்தரை ‘சார்’ங்கறேன். வேற ‘சாரு’ம் இல்ல!) “அப்படியா, இருங்க நானும் கும்மறேன்” என்று என்னைத் திட்டி ஒரு பின்னூட்டம் போட்டுவிட்டார்.
நானும் என் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக ஜ்யோவ்ராம் சுந்தர் சாருக்கு அலைபேசி “தப்பா நெனைச்சுக்காதீங்க தலைவா” என்று சொல்லிவிட்டேன். எத்தனையோ நாளுக்கு முன் அவரது அலைபேசி எண் கிடைத்திருந்தாலும் ‘அவ்ளோ பெரிய மனுஷன்கிட்ட ஒரு மொக்கைச்சாமி என்ன பேசிவிட முடியும்’ என்று பேசவில்லை. முதல் பேச்சே இப்படி அமைந்துவிட்டது!
அன்று (சனிக்கிழமை) இரவு ஒரு வெளிநாட்டு அழைப்பு. என் இனிய நண்பர் வெற்றிகரமான மகிழ்ச்சியானவர் அழைத்தார்.
“பரிசல்... இப்போ நான் உங்க ஃப்ரெண்டுன்னு சொல்லிக்கறதுல பெருமைப் படறேன்” என்றார்.
“அப்படியா? இப்படி நீங்க ஃபீல் பண்ர அளவுக்கு என்ன ஆச்சு?” என்றேன்.
“அதிஷாவோட காதல் திருமணத்துக்கு நீங்க உதவுறீங்களே.. அதைச் சொன்னேன்” என்றார்.
கொஞ்ச நேரம் புரியாமல் முழித்து, அடடே' என்று சுதாரித்து ஸ்க்ரீன் ப்ளேவில் செட்டிலாகி.. “அதுக்கென்ன வி**? (பேரைச் சொல்லக்கூடாது!) நான் கூட லவ் மேரேஜ்தான். உதவ மாட்டேனா?”
“எப்ப கல்யாணம்?”
“நாளைக் காலைல 7.30 - 9. பொண்ணு இங்க என் வீட்லதான் இருக்காங்க, பேசறீங்களா? வாழ்த்து சொல்லுங்க” என்றேன். (‘சரி.. லைன் குடுங்க’ என்றால் கடகடவெனச் சிரித்து உண்மையைச் சொல்லிவிடலாம் என்ற நினைப்பில். ஆனா நான் இன்னும் இ.வா-வாகத்தான் இருப்பேன் என்று உறுதியாக நின்றால் நானென்ன செய்யமுடியும்?)
“இல்ல பரிசல். நான் இப்போ ஒரு மார்க்கமா இருக்கேன். காலைல கரெக்டா 9.30 மணிக்கு கூப்ட்டு வாழ்த்தறேன்” என்றார்.
அடுத்த நாள் இன்னொரு பூப்போன்ற வெள்ளை மனதுக்காரர் (இதுக்கு நீ பேரையே சொல்லித் தொலைச்சிருக்கலாம். நீயும் உன் கிசுகிசுவும்..) ஃபோன் செய்தார். அவருக்கு உண்மை தெரியும் என்று நினைத்தேன். அவர் எப்போதுமே கொஞ்சம் ஜாலியாகப் பேசக்கூடிய பேர்வழி. சீரியஸாக பேச ஆரம்பித்தார். ‘ஓஹோ.. உண்மையைத் தெரிஞ்சுகிட்டு என்கிட்டயே நடிப்பா’ என்று நினைத்துக் கொண்ட நான் ஸ்க்ரீன் ப்ளேவை பக்காவாக மெய்ன்டெய்ன் செய்து பேசி முடித்தேன்.
அதுக்கப்புறம் அடுத்த நாள் அதிஷாவோட தங்கை மகள்கள் காதுகுத்துக்கு நானும். செந்தழல் ரவியும் போறப்ப ஈரோட்டிலிருந்து கார்த்திக் கூப்ட்டார். அவர்கிட்ட “பொண்ணு மாப்பிள்ளை முன்னாடி கர்ல போறாங்க. நாங்க பின்னாடி போய்ட்டிருக்கோம்”ன்னேன். முடிஞ்சு கீழ வந்தப்ப எனக்கு நிறைய மிஸ்டு கால் அலர்ட்ஸ் இருந்தது. அதுல ரெண்டு, மூணு அந்த வெளிநாட்டுப் பதிவர்கிட்டேர்ந்து. அன்னபூர்ணால சாப்பிட்டுடு அவருக்கு ‘கூப்டுங்க’ன்னு மெசேஜ் குடுத்தேன். கூப்ட்டாரு.
“அதிஷாவுக்கு லைன் குடுங்க. வாழ்த்திக்கறேன்:” ன்னாரு. அதிஷாகிட்ட பேசிட்டு மறுபடி என்கிட்ட “என்னங்க.. அவரு கல்யாணம் முடிஞ்சுடுச்சான்னா காதுகுத்துக் கல்யாணம்-ங்கறாரு?” ன்னு பாவமா கேட்டாரு. ஒருத்தரை எவ்ளோ நேரம்தான் கலாய்க்கறதுன்னு நானும் உண்மையச் சொல்லீட்டேன்!
யோசிச்சுப் பார்த்தா, இது தப்போன்னு மனசுக்கு ஒரு மாதிரி கஷ்டமா இருக்கு. முக்கியமா ஏமாந்த ரெண்டு, மூணு பேர் நம்ம ஃப்ரெண்ட்ஸ்தான். கெட்ட வார்த்தைல திட்டினாலோ, திரும்பி நில்லுடா’ன்னு சொல்லி முதுகுல நாலு போடு போட்டாலோ நானும், நர்சிம்மும் வாங்கிக்குவோம். அவங்களும் உரிமையோட அடிப்பாங்க...
ஆனா பைத்தியக்காரன் மாதிரி ஒரு மதிப்புமிக்க பதிவர், கும்மி, மொக்கையெல்லாம் தெரியாத ஒரு நல்ல மனுஷன் மனசு ‘என்னடா.. இப்படியெல்லாமா விளையாடறது’ன்னு இதுனால கஷ்டப்பட்டிருக்குமோ நினைக்கறப்ப ஒரு மாதிரி ஆய்டுச்சு. ரெண்டு நாளா இதுக்கு ஒரு மன்னிப்பு பதிவு போடணும்னு கெடந்து துடிக்குது.
இது ஏதோ ஜாலிக்காக சம்பந்தவங்கிட்ட அனுமதி வாங்கிப் பண்ணினதுதான்னாலும், நேரடியாகவும், மறைமுகவாகவும் இதுனால எங்களைத் தப்பா நெனைச்ச எல்லார்கிட்டயும் நானும், நர்சிம்மும் மன்னிப்பு கேட்டுக்கறோம். கொலை செஞ்சவனை விட, உடந்தையா இருக்கறவனுக்குதான் தண்டனை அதிகம்-ங்கறா மாதிரி.. நானே பதிவு போட்டு ஸாரி கேட்டுக்கறேன். ஏன்னா, எனக்கு நல்லா தெரியும்.... நர்சிம் கிட்ட ‘இதெல்லாம் வேணாம் பாஸ்’ன்னிருந்தா அவரு கேட்டுகிட்டிருப்பாரு. நல்ல மனுஷன். தப்பு என் மேலதான்.
பி.கு:-
பதிவு ரொம்ப சீரியஸா முடியற மாதிரி இருக்கறதால் ஒரு மேட்டரைச் சொல்லி, முடிச்சுக்கறேன். ‘இந்த சங்கடத்தை ஒரு வீக் எண்ட்ல ரூம் போட்டு தீர்த்துக்கலாம் கிருஷ்ணா’ன்னு நர்சிம் வாக்குறுதி குடுத்திருக்காரு. அதுக்காகவே விரைவில் சென்னை வரும் எண்ணம் உண்டு!
Tuesday, September 16, 2008
அதிஷாவுடன் ஒரு நாள்...
மண்டபத்தில் இருந்தபோது செந்தழல் ரவியிடமிருந்து அலைபேசி அழைப்பு. ஃபோனை எடுக்கவா, இல்லை ‘எதுவும் செய்ய வேண்டாம் பாஸ்’ என்று பேசாமல் இருப்பதா என்று குழம்பி பிறகு எடுத்து அவரை வடவள்ளியில் நிற்கச் சொல்லிவிட்டு, போய் அவரைச் சந்தித்து அழைத்துக் கொண்டு இருவருமாய் மருதமலை சென்றோம்.
போகிற வழியிலேயே “நான் எதுக்கு காதுகுத்துக்கெல்லாம் வரேன்?” என்று அவரே அவரைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். “எனக்கெப்படித் தெரியும்? இப்ப வர்றீங்களா இல்லையா?” என்று மிரட்ட வேண்டியதாயிற்று.
நாங்கள் மருதமலையை அடைந்தபோது ‘பதிவர்கள் கூட்டத்தால் மருதமலை அதிர்ந்தது’ என்று எழுத ஆசைதான். ஆனால் எங்கள் இருவரைத்தவிர அங்கு பதிவர்கள் என்று யாருமே இல்லை. அதிஷா கூட இல்லை! கூப்பிட்டால் ‘வந்துட்டே இருக்கேன் கிருஷ்ணா’ என்றார்!
நானும் செந்தழல் ரவியும் கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். ரவி அவரது வேலையைப் பற்றி மிக சுவாரஸ்யமாய் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். ஒரு மணிநேரம் கழித்து அதிஷா அவரது குடும்பத்தாரோடு வந்து சேர்ந்தார். கோயிலை நோக்கிப் போகும் போது, வழியிலேயே ஒரு கரம் என் தோளைத் தொட்டது. (தமிழ்வாணன் நாவல் படிக்கற மாதிரி இருக்கா?) திரும்பினால், வடகரை வேலன். நால்வருமாய் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் நடந்தபோது ‘ஈரவெங்காயம்’ சாமிநாதன் அவரது மனைவியோடு நின்றுகொண்டிருந்தார்.
வடகரைவேலன், அதிஷா, செந்தழல்ரவி, சாமிநாதன், பரிசல்காரன் (இதை அரபிக் ஸ்டைலில் படிக்கவும்!)
சீக்கிரம் காதுகுத்துவாங்கன்னு பார்த்தா, அதிஷாவோட அம்மா ‘மொதல்ல எல்லாரும் உக்காருங்க’ன்னு சாப்பாடு போட்டாங்க. வயிறு முட்ட சாப்பிட்டப்புறம் எங்க பதிவர் சந்திப்பு நடத்துறது? ஆளாளுக்கு கொஞ்ச நேரம் மொக்கையாப் பேசீட்டு இருந்தோம். சாமிநாதன் அவரோட மனைவிகூட சென்னை சில்க்ஸ் புதிய கிளைக்கு போகணும்ன்னு சொல்லி கிளம்ப, செந்தழல் ரவியும், அவரோட மனைவி சீக்கிரம் வரச் சொல்லியிருக்காங்கன்னு சாமிநாதன் கூடவே கார்ல போய்ட்டாரு.
அதுக்கப்புறம் அதிஷாவோட தங்கை குழந்தைகள் ஹரிணி, சிவாஷினிக்கு மொட்டை போட்டு, காது குத்தற வைபவம் நடந்தது. நானும் வடகரை வேலனும் இருந்து குழந்தைகளை வாழ்த்தினோம்.
(ஹரிணிக் குட்டியும், அதிஷாவும்)
(சிவாஷினியும் அதிஷாவும்)
அதற்குள் வடகரை வேலனுக்கு அவரது மகளிடமிருந்து மிரட்டல் வரவே, அவரும் கிளம்பிவிட்டார்.
‘காலையிலிருந்தே தம் அடிக்கல’ என்று புலம்பிக் கொண்டேயிருந்த அதிஷா அவரது வீட்டாரிடம் அனுமதிபெற்றுக் கொண்டு என்னோடு வந்தார். மருதமலையை விட்டு பைக்கில் இறங்கும்போதுதான் கவனித்தேன். வழியெங்கும் ஜோடி ஜோடியாக உட்கார்ந்திருந்தார்கள். அதிஷாவிடம் புலம்பியபோது அவர் சொன்னார்.....
வேண்டாம். அவருகிட்டயே கேட்டுக்கங்க.
இருவருமாக அன்னபூர்ணா சென்று சில்லி புரோட்டா சாப்பிட்டுவிட்டு (இதெல்லாம் யாருய்யா கேட்டா... பதிவெழுத மேட்டர் இல்லீன்னா இந்தக் கொடுமையெல்லாம் பண்ணக் கூடாது..) நேராக சஞ்சய் வீட்டுக்குப் போனோம்.
ஞாயிறன்று கூட பொறுப்பாய் வேலை செய்துகொண்டிருந்த சஞ்சய் எங்களை வரவேற்று உபசரித்தார். அவரும், அதிஷாவும் பழைய தோஸ்த் ஆகையால் நான் சும்மா அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.
(சஞ்சயும் அதிஷாவும் பின்னே ஞானும்)
அதற்குப் பிறகு என் ப்ரதர்-இன்-லா வீட்டுக்குப் போய், அங்கிருந்து அதிஷா வீட்டுப் போய் அவரை பத்திரமாக ஒப்படைத்தேன்.
(அதிஷா வீட்டில் ஹரிணி)
பி.கு: அதிஷாவோட தங்கை மகள் ஹரிணி செமயா போஸ் குடுக்குதுங்க!
Thursday, August 7, 2008
பதிவர்கள், பதிவுகள் – வினா விடை
BLOGGERS என ஆங்கிலத்திலும், பதிவர்கள் என தமிழிலும் அழைக்கப்படும் இவர்கள் வலைப்பதிவு ஒன்றை தங்களுக்கென ஆரம்பித்து, தங்கள் படைப்புகளை, கருத்துக்களை பரிமாறிக்கொள்பவர்கள். அந்த வலைப்பதிவுகள், வலைப்பூ எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
மொக்கை என்பது என்ன? அதன் இலக்கணங்கள் யாவை?
படிக்கும் வாசகரை `இவனையெல்லாம் மதிச்சு படிக்க வந்தோம் பாரு’ என்று சிந்திக்க வைத்து, வெறுப்புற்று வெளியேறச் செய்யும் வண்ணம் எழுதுவதே `மொக்கை’ எனப்படும்.
ஒரு பதிவு எழுதும்போதே, என்ன எழுதப்போகிறோம் என்று தெரியாமல் ஆரம்பிப்பதே இதன் இலக்கணமாகும். மற்றும் அந்தப் பதிவு போட்ட பிறகு வரும் பின்னூட்டங்களின் வழி, அது நிஜமாகவே மொக்கையா, இல்லையா என அறியலாம்.
பின்னூட்டம் என்றால் என்ன? அது ஏன் அவ்வாறு அழைக்கப்படுகிறது?
நீங்கள் பதிவை வெளியிட்ட`பின்’, உங்களுக்கு `ஊட்டம’ளிக்கும் வகையில், அல்லது மேம்படுத்தும் வகையில் உங்களுக்கு அளிக்கப்படும் கருத்துகள், பின்னூட்டம் எனப்படும். இதை தமிழ்மண மொழியில், மறுமொழி என்றும் அழைக்கலாம். தங்கள் நேரத்தை ஒதுக்கி, வெறும் ஸ்மைலி போட்டு ஓடாமல் `raap’ போன்றவர்கள் எழுதும், நீண்ட, நெடிய, விளக்கமான பின்னூட்ட்ங்களை `பதிவூட்டம்’ எனவும் அழைக்கலாம். (ஒரு பதிவுக்குரிய அளவில், பின்னூட்டம் எழுதுவதால்!)
பின்னூட்டமாறு என்பது என்ன?
உங்களுக்கு வந்த பின்னூட்டத்திற்கு, மதிப்பளித்து, ஒரு பதில் போடுவதே பின்னூட்டமாறு எனப்படும். `கைமாறு’ என்ற சொல்லிலிருந்து இது உருவானது.
‘பின்னூட்ட கயமைத்தனம்’ என்றால் என்ன?
இரண்டு பின்னூட்டங்களுக்கு மேல் இருந்தால்தான் தமிழ்மண மறுமொழிதிரட்டியில் எடுத்துக் கொள்ளப்படும் என்பதால், ஒரு கமெண்டை தானே போடுவது, அல்லது, வெறுமனே வந்து ஒரு ஸ்மைலி போட்டுவிட்டு செல்வது ஆகியவை பின்னூட கயமைத்தனம் என்றழைக்கப் படுகிறது. `அதிஷா’ என்ற பதிவரால் இந்தப் பெயர் சூட்டப்பட்டது என்று கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன.
`பின்னூட்ட டுபுரித்தனம்’ என்றால் என்ன?
முந்தைய கேள்விக்கான பதிலையே வாசிக்கவும்.
`சூடான இடுகைகள்’ என்றால் என்ன? அதற்குரிய இலக்கணங்களை வரையறு.
ஒரு நாளில் அதிகபட்ச வாசகர்கள் படிக்கும் வண்ணம் எழுதப்படும் இடுகைகள் சூடான இடுகைகள் எனப்படும். இதற்கான இலக்கணங்கள் இரு பிரிவுகளாக பிரிக்கலாம். நிரந்தர மற்றும் தற்காலிக. யெஸ்.பாலபாரதி, லக்கிலுக், தமிழ்மணம் ஆகியவை தலைப்புகளில் வருமாறு எழுதுவது நிரந்தமாக (எந்தக் காலகட்டத்திலும்) சூடான இடுகைகளாக வரும். `தற்காலிக’ என்பது அப்போதைய ஏதாவது செய்திகளைப் பொறுத்து அமையும். உதாரணம் தற்போதைய சூடான தலைப்பு, ரஜினி (அ) குசேலன்.
‘பா.க.ச.’ என்பதன் விரிவாக்கம் என்ன?
பதிவர்களின் முன்னேற்றத்திற்கென உடல், பொருள், ஆவியை அர்ப்பணித்து, நேரம் ஒதுக்கி பாடுபடுபவர் யெஸ்.பாலபாரதி என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. அவரை கலாய்ப்பதற்கென்றே ஒரு சங்கம் நாமக்கல் சிபியால் உருவாக்கப்பட்டது. அதுவே `பாலபாரதி கலாய்ப்போர் சங்கம்’ என்றழைக்கப்படும் `பா.க.ச.’
இதற்கு எதிரான அமைப்புதான் `பா.பா.ச.’ (பாலபாரதி பாராட்டுவோர் சங்கம்) ஆனால், இவ்வமைப்பு குறித்த திட்டவட்டமான குறிப்புகள் எங்கும் காணப்படவில்லை.
பதிவுலகின் அரசியல், நுண்ணரசியல் என்றால் என்ன?
இந்தக் கேள்விக்கு பதில் சொன்னால் அது `அரசியல்’. சொல்லாமல் விட்டால் அது நுண்ணரசியல்.
‘கும்மி’ என்றால் என்ன?
ஒரு பதிவிற்குச் சென்று அதிகபட்சமாக, சம்பந்தமாகவோ, சம்பந்தமில்லாமலோ பின்னூட்டங்களிடுவது `கும்மி’ என்றழைக்கப்படுகிறது. `குசும்பன்’ `மங்களூர் சிவா’ ஆகியோர் இந்தக் கும்மியில் கைதேர்ந்தவர்களென்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
`கவுஜ’ என்றால் என்ன?
மொக்கையாக எழுதப்படும் கவிதைகள் `கவுஜ’ என்றழைக்கப்படும். அதிலும் சிறந்த, கொடுமையான, கேவலமான, சூப்பரான கவுஜ கொலை வெறிக் கவுஜ’ எனப்படும் சுருக்கமாக கொ.வெ.க. இதற்கு சமீபத்திய சிறந்த உதாரணமாக நாமக்கல் சிபியின் `கவுஜ’யைச் சொல்லலாம்!
இப்படிப்பட்ட வலைப்பூக்களின் பயன்கள் யாவை?
இவ்வாறு படைப்புகளை எழுதுவது, படிப்பதன் மூலம் நடப்பு செய்திகளை அவ்வப்போது அறிந்துகொள்வது மற்றும் பல பதிவர்களின் நட்பு உங்களுக்கு கிடைக்கும். அந்த நட்புக்கு இணையாக எதுவுமே கிடையாது. ஒரு உதாரணம் சொல்ல வேண்டுமென்றால் புகைப்படமெடுக்கும் ஆர்வமிகுந்த என்னை அழைத்து, நந்து ஈரோட்டிலிருந்து அழைத்து, `என்ன உங்ககிட்ட கேமரா இல்லையா? யாரயாவது ஈரோடு அனுப்புங்க. என்கிட்ட ஒரு டிஜிட்டல் கேமரா இருக்கு. குடுத்துவிடறேன்’ என்றது. அவரை இப்போதுவரை நான் நேரில் சந்தித்ததே இல்லை!
இன்னொரு உதாரணம் சமீபத்தில் டெல்லிக்கு செல்கிறேன் என்று என் நண்பன் சொன்னபோது, `ஏதாவது ஹெல்ப் வேணும்ன்னா சொல்லுடா. அங்க தெரிஞ்சவங்க இருக்காங்க' என்று நான் சொன்னேன். எந்த நம்பிக்கையில் அப்படிச் சொன்னேனென்றால் கயல்விழி முத்துலெட்சுமி அக்காவை நம்பித்தான். (க்கா, அவன் திரும்பி வந்துட்டான்.. பயப்படாதீங்க! :-)) அந்த நம்பிக்கையை, நட்பை எந்த சொந்தங்களும் எனக்கு தரவில்லை என்பதை இந்தச் சபையில் உரத்துச் சொல்கிறேன்!
இது போலவே உங்களுக்கு கிடக்கும் வெளிநாட்டு நண்பர்கள் உங்கள் மீது அன்புகாட்டுவதை உணர்கையில் இந்த உலகம் முழுதும் உங்களுக்கு தெரிந்தவர்களால், உங்கள் நண்பர்களால் நிரம்பியிருப்பதை உணரமுடியும்!
டிஸ்கி:- (DISCLAIMER) இதன் `விடுபட்டவை’களை யாரேனும் பதிவாக எழுதலாம்!
Saturday, July 12, 2008
சென்ஷி இனி என் நண்பர் அல்ல!
சென்ஷியின் அந்தப் பதிவுக்கு நான் எப்போதும் போலல்லாமல் செம மூடில் ஒரு – ஸாரி – பல பின்னூட்டம் போட்டிருந்தேன். அது எத்தனை பேர் பார்வையில் பட்டதோ என்று தெரியாததாலும், அவற்றைத் திரட்டி ஒரு பதிவாகப் போடவேண்டுமென்று நானும் சென்ஷியும் நினைத்ததாலும், அவரு போடறதுக்கு முந்தி நான் போடணும்னு நினைப்பதாலும், இன்னைக்கு மேட்டர் எதுவும் கிடைக்காததாலும்..... (சரி... சரி... முடிஞ்சுடுச்சு!) அந்தப் பின்னுட்டங்களின் தொகுப்பே இங்கு பதிவாக..
என் கேள்விக்கு அவர் பதிலை படிச்சீங்கதானே?
இப்போ என் பின்னூட்டங்கள்:-
//ஐயா..அம்மா.. எல்லாரும் என்னை மன்னிச்சுடுங்க.. நம்ம சென்ஷி இப்படி ஆனதுக்கு நாந்தான் காரணம்.. இதுக்கு என்ன தண்டனை குடுத்தாலும் நான் ஏத்துக்கறேன்..
எந்த எடத்துல சென்ஷி இப்படி ஆயிட்டாருன்னு பாப்போம்.//
(கதாபாத்திரங்கள்:- ஒரு புது ப்ராக்டீஸ் பண்ற டாக்டர், நர்ஸ் & ஒரு சீஃப் டாக்டர்.)
//எனது உறவுச்சங்கிலியின் மிகமுக்கியமான வளையமாக நான் நினைக்கும் //
இப்ப நல்லா இருக்காரு.
//காரணம், கேள்வி என்ற குறிப்புகளின் வழி தொலைதூர எல்லைகளை கடக்க வேண்டிய பதில்கள் நமக்கு இன்னும் எட்டாக்கனியாக இருக்கின்றது//
அருமையாச் சொல்லிருக்கார்.. இங்க அவர் அறிவுபூர்வமா யோசிச்சுட்டு இருக்கார்..
//தெளிவான நீரில் நனையும் செருப்பில்லாத காலை காட்டுவதில் இருக்கக்கூடிய மகிழ்ச்சி //
என்ன ஒரு உவமை! இந்த ஒரு வரிக்காகவே இவரை குணப்படுத்த ஆகற செலவை நான் ஏத்துக்கறேன்!
Senshe.. From my heart I'm telling you, these lines broken me! Great!! (ஹூம்.. இத படிக்கற மனநிலைல அவரு இல்லையே!!)
//இனி பரிசல்காரனுக்கான பதில் விரிவாக 50 வரிகளில்...
மனித நாகரிகத்தின் பரிணாமம் பேச்சிற்கு முன்பிருந்தே குறியீடுகளாக //
இங்கதான் லைட்டா அவருக்கு ஆரம்பிக்குது..
//எளிமையாகக்கூறும் முயற்சியில் ஈடுபட்டதில் கிடைத்த வார்த்தை "பாத்திரத்தில் நிரம்பிய நீராக நீர் இருக்கிறீர்".//
இப்போ மறுபடி நல்லாயிடறார்..
//குறியீட்டு வடிவங்கள் குறிப்பிடத்தகுந்த எழுத்துக்களை சிந்தனைகளின் வடிகாலாக சிதறடிக்கத்தொடங்கிய சமயத்திலும் எதிர்மாறான கருத்துக்கள் //
ஐயையோ.. ரிப்போர்ட் தாறுமாறா ஒடுது.. நர்ஸ் அவரைப் புடிச்சு பெட்ல படுக்க வைங்க..
//எழுதியவனின் மேலுள்ள குற்றத்தை எழுத்துக்களின் மேல் சுமத்தி கிழித்து எரிக்கின்ற புதிய சமுதாயம் வளர்ச்சியில் முன்னிலை கொண்டு அதிர்வுகளின் படியில் ஏறி அதிகாரத்தை அடைகிறது.//
இங்கதான் எனக்கு நம்பிக்கை போகுது.. ப்ச்..நம்ம கைல ஒண்ணுமில்ல..
//கரையோரம் கட்டப்பட்ட ஓட்டைப்படகில் சவாரி செய்யும் நிலையில் தப்பிக்க முயற்சிக்கிறான்//
சொல்லீருந்தா நான் கொண்டுபோய் சேர்த்திருப்பேன்ல.. நம்மளுது நல்லாத்தான் இருக்கு
// நிச்சயமற்ற சூழலில் கிடைக்கின்ற வார்த்தைகளின் வரிசைகள் எதேச்சதிகாரமாக தன்னை நிலைநிறுத்த அல்லது தனது படிம சூழலைக் கொண்டாட வைக்க கவர்ச்சியை அள்ளிப்பூசிக் //
நர்ஸ்.. சீஃப் டாக்டரைக் கூப்பிடுங்க..
//எழுத்துக்கள் சாக்கடையில் கிடந்தாலும் எழுத்தாளன் சந்தனத்தை ரசிக்கத்தெரிய வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் //
//எங்களிடம் உள்ளது கழுதைதான் என்றாலும் அதிலும் மகிழ்ச்சி கிடைக்கிறது என்ற நம்பிக்கை கிடைப்பதால்//
டாக்டர்..என்னமோ ஒரு பெரிய சோகம் இவருக்குள்ள இரூக்கு.. இருங்க என்னான்னு பாக்கலாம்
//நான் சமைத்ததை நானே சாப்பிட்டும் வாழ வேண்டிய இரு வேறு கொடுமைகள் இல்லாத காரணத்தாலும் //
//என்னுடைய காதலிகளின் வரிசைப்பட்டியலை மறந்து//
டாக்டர்.. இதுதான் காரணம் பார்த்தீங்களா? என்ன பிராக்டீஸ் பண்றீங்க நீங்க?
// மொக்கை கேள்வியை வலையுலக பெரிய கோணிஊசி திரு. லக்கிலுக்கிடம் //
நர்ஸ்.. சீக்கிரமா ஹாஸ்பிட்டலை விட்டு எல்லாரும் வெளில ஓடுங்க.. யாரைக் கூப்ப்ட்டுருக்காருன்னு பாத்தீங்கள்ல?
”ஐய்ய்ய் ஐஇய்ய்ய்.. ஒய்ய்ய்ய்”
நர்ஸ்; சார்... சார்.. சீஃப் டாக்டர் சட்டையை கழட்டீட்டு ஓடறாரு.. புடிங்க..
இந்தளவு அவரைக் கலாய்த்ததோடு விடவில்லை நான்.. இவ்வளவுக்குப் பிறகும்...
// எப்புவுமே ஒரு பின்னூட்டம் வந்தாலே.. பதில் சொல்லுவாரு சென்ஷி.. இன்னும் ஆளைக் காணோம் பாத்தீங்களா//
என்று கேட்டிருந்தேன்...
இப்படியெல்லாம் ஒருத்தர் என் பதிவுல வந்து பின்னூட்டம் போட்டிருந்தால் நான் தையாதக்கா என்று குதித்திருப்பேனோ என்னவோ... ஆனால் சென்ஷி கொஞ்சமும் கோபப்படாமல்..
// என் பதிவ விட உங்க கமெண்டுதான் இன்னிக்கு ஹிட்டு.. கலாய்ச்சி எடுத்துருக்கீங்க. அதுவும் கரெக்டா எந்த எடத்துல கவுக்கணுமோ அங்கனயே கவுத்து மேல பெஞ்சு போட்டு ஏறி நின்னு அடிக்கறீங்க பாருங்க ஒரு டான்ஸ்.. எனக்கு அந்து போச்சு//
என்று நகைச்சுவையாகவும், என்னைப் பாராட்டியும் பின்னூட்டமிட்டிருக்கிறார்!!
இப்படிப்பட்ட சென்ஷியை என் நண்பர் என்று சொல்லிக்கொள்ள விருப்பமில்லை!
சென்ஷி....
இன்றுமுதல் நீ என்..
நண்பன்!
