1987. டில்லியில் ஆகாரா ’87 என்றொரு ஷோ. ஹோட்டல் தொழிலுக்குத் தேவையான உபகரணங்களின் கண்காட்சி. எல்லாமே மிக விலையுயர்ந்த இயந்திரங்கள். ஹோட்டல் முதலாளிகளெல்லாம் கூடிக் குழுமி (ரெண்டும் ஒண்ணுதானே?) ஒவ்வொரு ஸ்டாலாக பார்வையிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வெள்ளை வேட்டி, சட்டையோடு ஒருவர் ஒரு ஸ்டாலில் இருந்த இயந்திரத்தைப் பற்றி விசாரிக்க இவரது வேட்டி சட்டை உருவம் பார்த்து எள்ளலாகவே பதில் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இயக்கிக் காட்டுமாறு கேட்கிறார் இவர். “இந்த மிஷின் பல லட்சம் மதிப்புள்ளது. ஒரு லட்சம் ரூபாய் டெபாசிட் கட்டுங்கள். இயக்கிக் காட்டுகிறோம்” என்று திமிராகச் சொல்கிறார்கள். ஒரு லட்சத்துக்கான விஜயா பேங்க் செக்கை நீட்டுகிறார் இவர். அவர்கள் அலட்சியமாய் வாங்கி இயக்கிக் காட்ட ‘ஓக்கே. அந்த ஒரு லட்சத்தை அட்வான்ஸாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று அந்த இயந்திரத்தை ஆர்டர் செய்கிறார். இவர்கள் சந்தேகமாய் விஜயா பாங்கை அழைத்து கணக்கு எண்ணைச் சொல்லிக் கேட்க “அவர் தென்னிந்தியாவிலேயே மிகப் பெரிய ஹோட்டல் அதிபர்” என்று சொல்கிறார்கள்.
மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்ட அந்த நிறுவனத்தினர், ஓரிரு மாதங்களுக்குப் பிறகு இயந்திரத்தை இவருக்கு அளித்தபோது ஒரு விஷயம் சொன்னார்களாம். ஜெர்மனியில் அவர்களது நிறுவன முதலாளியின் அறையில் அந்த ஒரு லட்ச ரூபாய் செக் ஃப்ரேம் செய்யப்பட்டு மாட்டப்பட்டதாம். உருவத்தை, உடையை வைத்து எவரையும் குறைத்து மதிப்பிடக் கூடாது என்பதற்காக.
அவர்.. அன்னபூர்ணா கௌரிசங்கர் ஹோட்டல்ஸ் – தாமோதரசாமி.
**************************
லண்டனில் ஒரு நிறுவனத்திற்கு ஜப்பானிலிருந்து ஒரு இயந்திரம் வாங்கப்பட்டது. மிக விலையுயர்ந்த அந்த இயந்திரத்தில் ஏதோ கோளாறு. சரி செய்ய மெக்கானிக்கை அனுப்பச் சொல்ல, ஜப்பானிலிருந்து 22, 23 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு இளைஞர் வருகிறார். ஏர்ப்போர்ட்டிலிருந்து வந்ததும் தங்கும் அறைக்குச் செல்லாமல் நேராக அந்த நிறுவனத்திற்குப் போய் என்ன குறை என்று பார்க்க விழைகிறார். நிறுவன அதிகாரிகள் ‘இந்தச் சின்னப் பையனா ரிப்பேர் பண்ணப் போறான்’ என்று நினைத்தபடி என்ன குறை என்பதை விளக்குகிறார்கள். இவன் எல்லாவற்றையும் கேட்டுக் கொண்டு, இவனுக்குத் தேவையான உபகரணங்கள் குறித்த லிஸ்ட்டை அவர்களிடம் குடுத்து ஓய்வெடுத்து விட்டு நாளை வருவதாய்ச் சொல்லிச் செல்கிறான்.
நிறுவனத்திலிருப்பவர்கள் ஜப்பானில் அந்த இயந்திரம் வாங்கிய அலுவலகத்திற்கு இவ்வளவு மதிப்பு வாய்ந்த இயந்திரத்தை ஒரு கத்துக்குட்டி கைவைப்பதா என்று தங்கள் அதிருப்தியை ஃபேக்ஸில் வெளிப்படுத்த, அவர்கள் உணர்வை மதித்து நாளையே வேறொரு ஆளை அனுப்புவதாய் பதிலளிக்கிறார்கள்.
அடுத்தநாள் 45 வயதுள்ள ஒருவரோடு அந்த இளைஞனும் வந்து சரி செய்கிறார்கள்.
எல்லாம் முடிந்து அந்த நிறுவன அதிகாரி இளைஞரிடம் “தப்பா நெனைக்கக் கூடாது. ரொம்ப அருமையான கண்டுபிடிப்பான இந்த இயந்திரம் பழுதாகக் கூடாதுன்னுதான் ஒரு சீனியரை அனுப்பச் சொன்னோம்” என்கிறார்கள்.
உடனே சொல்கிறார் அந்த சீனியர்.. இளைஞரைக் காட்டி..
‘அருமையான கண்டுபிடிப்புன்னா அதுக்கு இவரைத்தான் பாராட்டணும். அவர்தான் அந்த டீமோட R & D சீஃப். தன்னோட மிஷின்ல குளறுபடியான்னு நம்பாமத்தான் தானே போய்ட்டு வரேன்னு கிளம்பினார். நான் ரிப்பேர் பண்ற மாதிரி நடிச்சேனே தவிர, இவர்தான் எல்லாம் பண்ணினார்”
நிறுவன அதிகாரிகள் முகத்தில் ஈயாடவில்லை.
****************************
பெர்னாட்ஷா ஒரு பழைய புத்தகக்கடையில் தேடுதலில் இருந்தபோது, அவர் எழுதி கையொப்பமிட்டு தன் நண்பனுக்குக் கொடுத்த புத்தகம் அங்கே இருப்பதைக் கண்டார். என் கையெழுத்துக்கு அவனவன் ஆலாய்ப் பறக்கிறான். இவன் வாங்கி, பழைய கடைக்குப் போட்டிருக்கிறானே என்று நினைத்த அவர், அதை வாங்கி மறுபடி அவனுக்குக் கொடுத்து அவன் மூக்குடைக்க வேண்டும் என்று நினைத்து, கடைக்காரனிடம் விலை கேட்டார்.
“20 டாலர் வரும். மொத பக்கத்துல எவனோ கையெழுத்துங்கற பேர்ல கிறுக்கிவெச்சுட்டான். அதுனால 15 டால்ர் குடுங்க போதும்”
******************************
சாக்ரடீஸ் அவசர அவசரமாக அந்த டாக்ஸியை அணுகினார். அவருக்கு இன்னும் 20 நிமிடங்களில் ரேடியோ ஸ்டேஷன் போக வேண்டி இருந்தது. அங்கே அவரது உரைக்காக காத்துக் கொண்டிருப்பர்கள்.
“சவாரியெல்லாம் வரமுடியாதுங்க. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல ரேடியோல சாக்ரடீஸ் பேசுவாரு. அதக் கேட்கணும். அதுனால இந்த நேரத்துல அங்கயும் போக மாட்டேன்” என்கிறார் ட்ரைவர்.
சாக்ரடீஸூக்கு பூரிப்பு தாங்கவில்லை. ‘அட!’ என்று மகிழ்ந்தவாறே ஒரு நூறு ரூபாய் நோட்டைப் போல ஒரு தொகையை பையிலிருந்து எடுத்து நீட்டி ‘அந்த சாக்ரடீஸ் நான்தான்ப்பா’ என்று சொல்ல எத்தனித்தார். காசைப் பார்த்ததுமே கண்கள் விரியச் சொன்னார் டாக்ஸி ட்ரைவர்.. “சரி... நூறு ரூபா தர்றீங்க... வாங்க. சாக்ரடீஸாவது ஒண்ணாவது... பொழப்பைப் பார்க்கலாம்”
*******************************
(நியூட்டனா, தாமஸ் ஆல்வா எடிசனா என்று ஞாபகமில்லை. நியூட்டன் என்று வைத்துக் கொள்வோம்....)
தனது அறிவியல் சாதனம் ஒன்றின் கண்டுபிடிப்பைப் பற்றி
ஒவ்வொரு ஊராக தனது காரில் போய் விளக்கமளித்துக் கொண்டே வருகிறார் நியூட்டன். இப்போது போல தகவல் தொழில்நுட்பம் அப்போது இல்லை. இவரே ஊர் ஊராகப் போய் இவரது கண்டுபிடிப்பைப் பற்றிப் பேச வேண்டும். ஒரு கட்டத்தில் சோர்ந்து போகிற நியூட்டன் தனது ட்ரைவரிடம் “இந்த ஊர்ல நீயே பேசு. இங்க என்னை யாருக்கும் தெரியாது. இத்தனை தடவை நான் பேசினதைக் கேட்டில்ல.. பேசிடுவதானே?” என்கிறார். ட்ரைவரும் சம்மதிக்கிறார்.
அதேபோல ட்ரைவர் அந்தக் குறிப்பிட்ட கண்டுபிடிப்பைப் பற்றி விளக்கம் அளித்துவிட்டு, போக முற்படுகையில் ஆளாளுக்கு சந்தேகம் கேட்க ஆரம்பிக்கிறார்கள்.. ஒரு கட்டத்தில் சமாளிக்க முடியாமல் போகிறது. காரில் உட்கார்ந்து கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் நியூட்டனுக்கு பதட்டமாகிறது. டக்கெனச் சொல்கிறார் ட்ரைவர்
“பல ஊர்களுக்குப் போய் வந்ததால் மிகவும் களைப்பாக உணர்கிறேன். உங்களது இந்தச் சின்னச் சின்னச் சந்தேகங்களை என் ட்ரைவரே தீர்த்து வைப்பார்”
****************************
இது ரொம்ப லேட்டஸ்ட்....
புனேவில், ரயில் நிலையத்தில் ஒரு ஷூட்டிங். ஹீரோவுக்கான ஷாட்கள் முடிந்துவிடவே, ‘நீங்க கேரவனுக்குப் போங்க’ என்று சொல்கிறார் டைரக்டர். ஹீரோ கையில் ஒரு புத்தகத்தோடு நகர்கிறார். ஒரு சில ஷாட்கள் முடிந்து பேக்கப் சொல்லிக் கிளம்பும்போது ஹீரோவைக் காணவில்லை. தேடுகிறார்கள்.. போர்ட்டர்களிடம் விசாரிக்க, அவர்கள் ஒரு தூணின் மறைவைக் காட்டுகிறார்கள். ஒரு போர்ட்டரிடமிருந்து வாங்கிய துண்டை மடித்துத் தலையணையாக்கி ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தார் அந்த ஹீரோ. டைரக்டர் பதட்டமாகி... “என்ன சார் இது” என்று கேட்க... “நோ.. நோ... கொஞ்ச நேரம் பார்த்துட்டுப் போலாம்னு நெனைச்சேன்.. அப்படியே தூங்கிட்டேன்.” என்கிற அவரது எளிமையைக் கண்டு யூனிட்டே பிரமிக்கிறது.
டைரக்டர் – ஷங்கர்.
படம் – சிவாஜி.
ஹீரோ..... வேற யாரு!
*
Showing posts with label பொது. Show all posts
Showing posts with label பொது. Show all posts
Saturday, January 24, 2009
Saturday, October 18, 2008
பழமொழியின் உண்மையான அர்த்தங்கள் & விருந்தும் மருந்தும்
நக்கல், நையாண்டியத்தவிர வேற உருப்படியா எதுவும் உன் வலைப்பூவுல எழுதற ஐடியா இல்லையா? என்று கேட்ட தம்பி ராமகிருஷ்ணா.. இந்தா புடிச்சுக்கோ!
-----------------------------------------------------------------
கப்பல் கவிழ்ந்தாலும் கன்னத்தில் கை வைக்காதே
நம் கையால் கன்னத்தை தாங்க்க்கூடாது என்பதாய் இதற்கு அர்த்தம் கற்பிக்கிறார்கள். அதுவல்ல அர்த்தம்!
அந்தக் காலத்திலெல்லாம் பர்மா, ரங்கூன் என்று கடல் கடந்து பொருளீட்ட வீட்டுத்தலைவர்கள் செல்வார்கள். ஒரு ஊரிலிருந்து நான்கைந்து பேர் கூட்டாக சென்று ஐந்து வருடம், பத்து வருடம் என்று உழைத்து சம்பாதித்துவிட்டு சம்பாதித்த பணத்தை பொன்னும், வைரமுமாக மாற்றிக்கொண்டு கப்பலில் வருவார்ர்கள். அப்படி வரும்போது சில சமயம் கடல் சீற்றம் காரணமாக கப்பல் கவிழ்ந்து ஈட்டிய பொருளெல்லாம் இழந்து விடுவார்கள். தப்பித்து கரை சேரும் சிலர், ‘இவ்வளவு காலம் உழைத்துச் சம்பாதித்ததெல்லாம் இப்படி வீணாகிவிட்டதே.. இனி நம் ஊருக்கு என்ன கொண்டு செல்ல?’ என்ற விரக்தியில் கூட்டு சேர்ந்து ‘கன்னம் வைத்து’ திருட திட்டம் போடுவார்கள். (ஒரு ஆள் புகும் அளவுக்கு சுவரில் துளை போட்டு திருடுவதற்கு ‘கன்னம் வைத்தல்’ என்று பொருள்)
அதனால், ‘கப்பலே கவிழ்ந்தாலும் கன்னம் வைக்கும் தொழிலில் ஈடுபடக்கூடாது’ என்ற அர்த்தத்தில் ‘கப்பல் கவிழ்ந்தாலும் கன்னத்தில் கை வைக்காதே’ என்று சொல்லப்பட்டது, இப்போது வேறு அர்த்தம் கொண்டு உலவி வருகிறது!
---------------------------------------------------------------------------------------------
ஆயிரம் பேரைக் கொன்னவன் அரை வைத்தியன்
சித்த மருத்துவம்தான் நமது பண்டைய மருத்துவம். மூலிகைகளால் குணமடையச் செய்யும் சித்த மருத்துவம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமானால், மூலிகைச் செடிகளின் வகைகளை கண்டறியும் அறிவை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். சித்த மருத்துவம் கற்றுக்கொள்ள செல்லும் சீடர்களுக்கு, குருக்கள் ஒரு கட்டத்தில் practical test போல காடுகளுக்கு சென்று மூலிகைச் செடிகளைப் பறித்து, அந்தச் செடிகளின் பெயர், அதன் பலன்களை சொல்லச் சொல்வார்கள். அந்தக் காலத்தில், ‘ஆயிரம் வேரை கொணர்ந்தவன் அரை வைத்தியன்’ என்று சொல்லி வந்தார்கள். அதாவது ஆயிரம் செடிகளை வேரோடு பறித்து, கொண்டு வந்து, அவை எந்தெந்த வகை என்று குருவிடம் சொன்னால், அவன் அரை வைத்தியனுக்கு சமம் என்று கூறுவார்கள். அது திரிந்து இப்படி ஆகிவிட்டது!
---------------------------------------------------------------------------------------------
அடி உதவற மாதிரி அண்ணன் தம்பி உதவ மாட்டாங்க
பயப்படாதீங்க.. இதுக்கு கதையெல்லாம் இல்ல! இறைவனின் ‘திருவடி’ என்பதுதான், வெறும் ‘அடி’ யாக மாறிவிட்டது!
--------------------------------------------------------------------------
[இதுதான் நீ உருப்படியா மேட்டர் எழுதற லட்சணமா-ன்னு கேக்காதீங்க! ஆக்சுவலா விலைவாசியை குறைப்பது எப்படின்னுதான் எழுதினேன். அத என்னதுக்கு எல்லாருக்கும் சொல்லீட்டு-ன்னு நேரா நம்ம பி.சி. சாருக்கு (பி.சி.ஸ்ரீராமில்லைங்க.. பி.சிதம்பரம் சார்!) அனுப்பீட்டேன்!]
****************************************
2030 - "ஹலோ.. ஆமா., நாந்தான் பேசறேன்.. மொத்தம் மூணு பேர்.. கிட்டத்தட்ட மூணு வாரமாச்சு.. இன்னைக்கு நைட் ஒன்பது மணிக்கு வெளில போய்ட்டு வரப்போ முடிச்சிடுங்க.. அட்வான்ஸ் மாயாண்டிகிட்ட குடுத்தாச்சு.. மீதி காரியம் முடிஞ்சதும் தரேன்.."
-----------------------------------------------------------------
கப்பல் கவிழ்ந்தாலும் கன்னத்தில் கை வைக்காதே
நம் கையால் கன்னத்தை தாங்க்க்கூடாது என்பதாய் இதற்கு அர்த்தம் கற்பிக்கிறார்கள். அதுவல்ல அர்த்தம்!
அந்தக் காலத்திலெல்லாம் பர்மா, ரங்கூன் என்று கடல் கடந்து பொருளீட்ட வீட்டுத்தலைவர்கள் செல்வார்கள். ஒரு ஊரிலிருந்து நான்கைந்து பேர் கூட்டாக சென்று ஐந்து வருடம், பத்து வருடம் என்று உழைத்து சம்பாதித்துவிட்டு சம்பாதித்த பணத்தை பொன்னும், வைரமுமாக மாற்றிக்கொண்டு கப்பலில் வருவார்ர்கள். அப்படி வரும்போது சில சமயம் கடல் சீற்றம் காரணமாக கப்பல் கவிழ்ந்து ஈட்டிய பொருளெல்லாம் இழந்து விடுவார்கள். தப்பித்து கரை சேரும் சிலர், ‘இவ்வளவு காலம் உழைத்துச் சம்பாதித்ததெல்லாம் இப்படி வீணாகிவிட்டதே.. இனி நம் ஊருக்கு என்ன கொண்டு செல்ல?’ என்ற விரக்தியில் கூட்டு சேர்ந்து ‘கன்னம் வைத்து’ திருட திட்டம் போடுவார்கள். (ஒரு ஆள் புகும் அளவுக்கு சுவரில் துளை போட்டு திருடுவதற்கு ‘கன்னம் வைத்தல்’ என்று பொருள்)
அதனால், ‘கப்பலே கவிழ்ந்தாலும் கன்னம் வைக்கும் தொழிலில் ஈடுபடக்கூடாது’ என்ற அர்த்தத்தில் ‘கப்பல் கவிழ்ந்தாலும் கன்னத்தில் கை வைக்காதே’ என்று சொல்லப்பட்டது, இப்போது வேறு அர்த்தம் கொண்டு உலவி வருகிறது!
---------------------------------------------------------------------------------------------
ஆயிரம் பேரைக் கொன்னவன் அரை வைத்தியன்
சித்த மருத்துவம்தான் நமது பண்டைய மருத்துவம். மூலிகைகளால் குணமடையச் செய்யும் சித்த மருத்துவம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமானால், மூலிகைச் செடிகளின் வகைகளை கண்டறியும் அறிவை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். சித்த மருத்துவம் கற்றுக்கொள்ள செல்லும் சீடர்களுக்கு, குருக்கள் ஒரு கட்டத்தில் practical test போல காடுகளுக்கு சென்று மூலிகைச் செடிகளைப் பறித்து, அந்தச் செடிகளின் பெயர், அதன் பலன்களை சொல்லச் சொல்வார்கள். அந்தக் காலத்தில், ‘ஆயிரம் வேரை கொணர்ந்தவன் அரை வைத்தியன்’ என்று சொல்லி வந்தார்கள். அதாவது ஆயிரம் செடிகளை வேரோடு பறித்து, கொண்டு வந்து, அவை எந்தெந்த வகை என்று குருவிடம் சொன்னால், அவன் அரை வைத்தியனுக்கு சமம் என்று கூறுவார்கள். அது திரிந்து இப்படி ஆகிவிட்டது!
---------------------------------------------------------------------------------------------
அடி உதவற மாதிரி அண்ணன் தம்பி உதவ மாட்டாங்க
பயப்படாதீங்க.. இதுக்கு கதையெல்லாம் இல்ல! இறைவனின் ‘திருவடி’ என்பதுதான், வெறும் ‘அடி’ யாக மாறிவிட்டது!
--------------------------------------------------------------------------
[இதுதான் நீ உருப்படியா மேட்டர் எழுதற லட்சணமா-ன்னு கேக்காதீங்க! ஆக்சுவலா விலைவாசியை குறைப்பது எப்படின்னுதான் எழுதினேன். அத என்னதுக்கு எல்லாருக்கும் சொல்லீட்டு-ன்னு நேரா நம்ம பி.சி. சாருக்கு (பி.சி.ஸ்ரீராமில்லைங்க.. பி.சிதம்பரம் சார்!) அனுப்பீட்டேன்!]
****************************************
விருந்தும் மருந்தும்
விருந்தும் மருந்தும் மூணு நாளைக்குன்னு சொல்லுவாங்க..
அந்த காலத்துக்கும் இந்த காலத்துக்கும் விருந்துல எவ்ளோ மாற்றங்கள்..? ஒரு கற்பனை..
1960 - விருந்தாளிக்கு கடிதத்தில் .. "எப்போது வருவீர்கள்? உங்களை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறோம்.. "
1970 - வந்த விருந்தாளி போகும்போது.. "இவ்ளோ சீக்கிரமா போறீங்களே? இன்னும் ரெண்டு நாள் இருந்துட்டு போங்க.."
1980 - "கிளம்பியாச்சா?.. சரி., போய்ட்டு லெட்டர் போடுங்க.."
1990 - "போய் சேர்ந்ததும் போன் பண்ணுங்க.."
2000 - "எப்போ ஊருக்கு போறிங்க? டிக்கெட் ரிசர்வ் பண்ணனும்.. அதான் கேட்டேன்.."
2010 - "நாளைக்கு காலைல இன்டர்சிட்டி -ல டிக்கெட் புக் பண்ணியாச்சு. இந்தாங்க டிக்கெட்"
2020 - "ஹலோ போலீஸ் ஸ்டேஷன் -ஆ? எங்க வீட்ல விருந்தாளிக ரெண்டு வாரமா தங்கி இருக்காங்க.. போற மாதிரி தெரியல.. வந்து நடவடிக்கை எடுங்க.."
2030 - "ஹலோ.. ஆமா., நாந்தான் பேசறேன்.. மொத்தம் மூணு பேர்.. கிட்டத்தட்ட மூணு வாரமாச்சு.. இன்னைக்கு நைட் ஒன்பது மணிக்கு வெளில போய்ட்டு வரப்போ முடிச்சிடுங்க.. அட்வான்ஸ் மாயாண்டிகிட்ட குடுத்தாச்சு.. மீதி காரியம் முடிஞ்சதும் தரேன்.."
Thursday, June 12, 2008
முன்குறிப்புகள்
நான் சமீபத்தில் ரசித்துப் படித்த தானே கேள்வி! தானே பதில்!! (இதை எழுதியவர் யாரென்று தெரிகிறதா?)
கேள்வி: என்னது.. நீங்களும் ‘தானே கேள்வி தானே பதில்’ ஆரம்பிச்சுட்டீங்க?பதில்: நம்மளையெல்லாம் யாரு கேள்விகேட்கப்போறாங்க’ன்னு தைரியம்தான்!
------------------------------------------
கேள்வி: ரோட்டில் குப்பை கொட்டினால் அபராதம்’ என்று சட்டம் வந்துவிட்டதைப் பற்றி?
பதில்: அந்த சட்டத்தை குப்பையில் கொட்டி, அந்தக் குப்பையை ரோட்டில் கொட்டிவிடுவார்கள் நம்மவர்கள்.
-------------------------------
கேள்வி: பொது இடத்தில் புகை பிடிக்கக் கூடாதாமே?
பதில்: அவரவர் உதட்டில் தானே பிடிக்கிறார்கள்? அது பொது இடமா? Jokes apart.. இந்த சட்டத்தால் பலருக்கு உள்ளுக்குள் புகைகிறதாய் கேள்வி!
-----------------------------
கேள்வி: ஐ.பி.எல்-லை ராஜஸ்தான் வென்றது குறித்து..பதில்: வாழ்த்துக்கள். ஆயினும் சென்னையைத் தவிர வேறு எந்த அணி இறுதிப் போட்டிக்கு வந்திருந்தாலும், ஷேன் வார்னேவை இப்படி கடைசி பந்து வரை மிரட்டியிருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே!
-----------------------------------------------
கேள்வி: தசாவதாரம் ரிலீஸ் ஏன் தாமதமாகிறது?
பதில்: எடிட்டிங் செய்யும் போது, நீளம் அதிகம் என்று வேண்டாத சிலர் நடித்த பல பகுதிகளை வெட்டி விட்டார்களாம். கடைசியில் கமல் ப்ரிவ்யூ பார்த்து ‘நான் நடித்த சில பாத்திரங்கள் காணவில்லையே’ என்று கேட்ட பிறகுதான் வெட்டிய பல பகுதிகளில் இருந்தது கமல் என்று தெரிந்ததாம். இப்போது மறுபடி ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
--------------------------------------------
கேள்வி: நீயெல்லாம் வலைப்பதிவு எழுதலன்னு யாரு அழுதா?
பதில்: நானேதான் அழுதேன். ‘அய்யோ ரெண்டு நாளா ஒண்ணும் எழுதலியே’ன்னு! படிச்சுட்டு ஒருவேளை நீங்க அழலாம். ‘படிக்கலியே இன்னும்’ ன்னு நீங்க அழணும். அந்தளவுக்கு எழுதணும்!
-----------------------------------------
கேள்வி: போதைமருந்து வைத்திருந்ததாக பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வீரர் ஆசிப் கைது செய்யப்பட்டது பற்றி?
பதில்: ஆ..! ச்சீப்!
***********************************
முந்தைய அவியலில் இந்த மாதிரி மிக்ஸ் பண்ணி எழுதும் பகுதிக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாமென்று கேட்டிருந்தேன். எக்கச்சக்கமான ஐடியாக்களை பின்னூட்டம் மூலம் தெரிவித்த உள்ளங்களுக்கு நன்றி! (நற..நற) `முன்குறிப்புகள்' ஓக்கேவா? வேறு யாராவது இந்தத் தலைப்பில் எழுதுகிறார்களா? தெரியல.. தெரிஞ்சா சொல்லுங்க மாத்திக்கறேன்!
-----------------------------
சரியா.. தப்பா?
அந்த முன்னணி ஆடை ஏற்றுமதி நிறுவனத்தில் வேலை கேட்டு அவ்விரு பெண்களும் வந்திருந்தார்கள்.. இருபது, இருபத்தி ஒன்று வயது. நல்ல சிகப்பு. கேரளாவை சேர்ந்த இருவருக்குமே தமிழ் சுத்தமாக தெரியவில்லை. அக்கா போல இருந்த ஒரு பெண் அழகாக இருந்தாள். தங்கை சுமார்தான். நிறுவனத்தின் எம்.தி. இன்டர்வியூ நடத்தினார். ஐயோ பாவம்.. இருவருக்கும் ஆங்கிலமும் அவ்வளவாகத் தெரியவில்லை. உடனே அவர் அவ்விரு பெண்களையும் மலையாளம் தெரிந்த மற்றொரு சீனியரிடம் அனுப்பி வைத்தார். அவர் நேர்முகத்தேர்வு நடத்தி அக்கா மட்டும் செலக்ட் ஆனதாக எம்.டி.இடம் சொன்னார். எம்.டி. கையெழுத்து போடும் சமயம் அவரது அறைக்குள் நான் நுழைந்தேன். என்னைப் பார்த்ததும் "pls you once see the applicants. He's telling only one selected. Anyhow we need freshers now" என்று அப்பிளிக்கேஷனை என்னிடம் கொடுத்தார். நான் இருவரிடமும் பேசியதில் (மலையாளத்தில்தான்) அந்த சீனியர் சொன்னது சரிதான் என்று தெரிந்தது. ஆனால் முடியும் சமயம் ஒன்றாக அழைத்து தங்கையிடம் `உன் அக்காவுக்கும் அவ்வளவாக தமிழ் தெரியவில்லை.. ஆனால் நீ ஏன் உனக்கு உன் அக்கா மாதிரி இல்லாமல் நெர்வசாக இருக்கிறாய்?' என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அவள் பேசாமலே தலை குனிந்து நின்றாள். அப்போது அக்காள் அவள் தங்கையை "நீ ஏன்பா இப்படி இருக்க?" என்பது போல கண்ணில் நீர் கோர்க்க ஒரு பார்வை பார்த்தாள் பாருங்கள்.. எனக்கு என்னவோ போலாகிவிட்டது. உடனே இருவரது அப்ளிகேஷனிலும் `செலக்டட்' என்று கையொப்பமிட்டு HRDக்கு அனுப்பி விட்டேன்!
----------------------------------------------
ஒரு ஜோக்..
நம்மாளு ஒரு பார்க்குல, பெஞ்சுல படுத்திருக்காரு. ஒருத்தர் வந்து ஸ்டைலா இங்கிலீசுல "ஆர் யூ ரெஸ்டிங் ?" னு கேட்டிருக்காரு. நம்ம ஆளு நம்மளை மாதிரி (என்னை சொல்லிகிட்டேன்) அரைகுறையா இருக்கறதால புரியாம "நோ.. நான் கருப்பசாமி" ன்னிருக்காரு. கேட்டவரு மண்டைய சொறிஞ்சிகிட்டு போய்ட்டாரு. திரும்ப பத்து நிமிஷத்துல வேறொருத்தர் வந்து அதே மாதிரி "ஆர் யூ ரெஸ்டிங் ?" ன்னு கேட்க, இப்பவும் நம்மாளு "நோ.. நான் கருப்பசாமி" ன்னுட்டாரு. திரும்ப ஒரு அரை மணி நேரத்துல நாலஞ்சி பேர் அதே கேள்விய கேட்டிருக்காங்க. நம்மளும் அதே பதிலா சொல்லி இருக்காரு! அப்பறம் வெறுத்துப் போய் எழுந்து கொஞ்ச தூரத்துல இருந்த என்ச்சுள் படுத்துட்டு இருந்தவர் கிட்ட போய் "ஆர் யூ ரெஸ்டிங்?" னு கேட்டிருக்காரு. அவரும் "எஸ்.. ஐயாம் ரெஸ்டிங்"ன்னுருக்காரு. கோவம் வந்தது பாருங்க நம்மாளுக்கு.. "யோவ்.. உன்னை எல்லாரும் அங்க தேடிட்டு இருக்காங்க.. நீ என்னய்யா இங்க வந்து ஜாலியா படுத்து போஸ் குடுத்துட்டு இருக்க?" ன்னு புடிச்சு வாங்கிட்டாரு!
---------------------------------------
முதல் மரியாதை பட முதல் நாள் ஷூட்டிங்.. சிவாஜி வர, மாலை - மரியாதைகள் முடிந்து பாரதிராஜா பணிவாக நடிகர் திலகத்திடம் சென்று.. "உங்களையெல்லாம் பார்துதாங்க நானும் மாத்திக்கறேன்சென்னை வந்தேன்" என்கிறார். பட்டென கேட்டார் சிவாஜி..
"ஏன்.. உங்க ஊர்ல கண்ணாடியே கிடையாதா?"
--------------------------------------
முதலில் இருக்கும் கேள்வி பதில்கள் நான் எழுதினதுதான்.. ஒரு பின்னூட்டம் கூட வர்லீன்னா.. இப்படித்தான் கழுத்தறுப்பேன்!
கேள்வி: என்னது.. நீங்களும் ‘தானே கேள்வி தானே பதில்’ ஆரம்பிச்சுட்டீங்க?பதில்: நம்மளையெல்லாம் யாரு கேள்விகேட்கப்போறாங்க’ன்னு தைரியம்தான்!
------------------------------------------
கேள்வி: ரோட்டில் குப்பை கொட்டினால் அபராதம்’ என்று சட்டம் வந்துவிட்டதைப் பற்றி?
பதில்: அந்த சட்டத்தை குப்பையில் கொட்டி, அந்தக் குப்பையை ரோட்டில் கொட்டிவிடுவார்கள் நம்மவர்கள்.
-------------------------------
கேள்வி: பொது இடத்தில் புகை பிடிக்கக் கூடாதாமே?
பதில்: அவரவர் உதட்டில் தானே பிடிக்கிறார்கள்? அது பொது இடமா? Jokes apart.. இந்த சட்டத்தால் பலருக்கு உள்ளுக்குள் புகைகிறதாய் கேள்வி!
-----------------------------
கேள்வி: ஐ.பி.எல்-லை ராஜஸ்தான் வென்றது குறித்து..பதில்: வாழ்த்துக்கள். ஆயினும் சென்னையைத் தவிர வேறு எந்த அணி இறுதிப் போட்டிக்கு வந்திருந்தாலும், ஷேன் வார்னேவை இப்படி கடைசி பந்து வரை மிரட்டியிருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே!
-----------------------------------------------
கேள்வி: தசாவதாரம் ரிலீஸ் ஏன் தாமதமாகிறது?
பதில்: எடிட்டிங் செய்யும் போது, நீளம் அதிகம் என்று வேண்டாத சிலர் நடித்த பல பகுதிகளை வெட்டி விட்டார்களாம். கடைசியில் கமல் ப்ரிவ்யூ பார்த்து ‘நான் நடித்த சில பாத்திரங்கள் காணவில்லையே’ என்று கேட்ட பிறகுதான் வெட்டிய பல பகுதிகளில் இருந்தது கமல் என்று தெரிந்ததாம். இப்போது மறுபடி ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
--------------------------------------------
கேள்வி: நீயெல்லாம் வலைப்பதிவு எழுதலன்னு யாரு அழுதா?
பதில்: நானேதான் அழுதேன். ‘அய்யோ ரெண்டு நாளா ஒண்ணும் எழுதலியே’ன்னு! படிச்சுட்டு ஒருவேளை நீங்க அழலாம். ‘படிக்கலியே இன்னும்’ ன்னு நீங்க அழணும். அந்தளவுக்கு எழுதணும்!
-----------------------------------------
கேள்வி: போதைமருந்து வைத்திருந்ததாக பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வீரர் ஆசிப் கைது செய்யப்பட்டது பற்றி?
பதில்: ஆ..! ச்சீப்!
***********************************
முந்தைய அவியலில் இந்த மாதிரி மிக்ஸ் பண்ணி எழுதும் பகுதிக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாமென்று கேட்டிருந்தேன். எக்கச்சக்கமான ஐடியாக்களை பின்னூட்டம் மூலம் தெரிவித்த உள்ளங்களுக்கு நன்றி! (நற..நற) `முன்குறிப்புகள்' ஓக்கேவா? வேறு யாராவது இந்தத் தலைப்பில் எழுதுகிறார்களா? தெரியல.. தெரிஞ்சா சொல்லுங்க மாத்திக்கறேன்!
-----------------------------
சரியா.. தப்பா?
அந்த முன்னணி ஆடை ஏற்றுமதி நிறுவனத்தில் வேலை கேட்டு அவ்விரு பெண்களும் வந்திருந்தார்கள்.. இருபது, இருபத்தி ஒன்று வயது. நல்ல சிகப்பு. கேரளாவை சேர்ந்த இருவருக்குமே தமிழ் சுத்தமாக தெரியவில்லை. அக்கா போல இருந்த ஒரு பெண் அழகாக இருந்தாள். தங்கை சுமார்தான். நிறுவனத்தின் எம்.தி. இன்டர்வியூ நடத்தினார். ஐயோ பாவம்.. இருவருக்கும் ஆங்கிலமும் அவ்வளவாகத் தெரியவில்லை. உடனே அவர் அவ்விரு பெண்களையும் மலையாளம் தெரிந்த மற்றொரு சீனியரிடம் அனுப்பி வைத்தார். அவர் நேர்முகத்தேர்வு நடத்தி அக்கா மட்டும் செலக்ட் ஆனதாக எம்.டி.இடம் சொன்னார். எம்.டி. கையெழுத்து போடும் சமயம் அவரது அறைக்குள் நான் நுழைந்தேன். என்னைப் பார்த்ததும் "pls you once see the applicants. He's telling only one selected. Anyhow we need freshers now" என்று அப்பிளிக்கேஷனை என்னிடம் கொடுத்தார். நான் இருவரிடமும் பேசியதில் (மலையாளத்தில்தான்) அந்த சீனியர் சொன்னது சரிதான் என்று தெரிந்தது. ஆனால் முடியும் சமயம் ஒன்றாக அழைத்து தங்கையிடம் `உன் அக்காவுக்கும் அவ்வளவாக தமிழ் தெரியவில்லை.. ஆனால் நீ ஏன் உனக்கு உன் அக்கா மாதிரி இல்லாமல் நெர்வசாக இருக்கிறாய்?' என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அவள் பேசாமலே தலை குனிந்து நின்றாள். அப்போது அக்காள் அவள் தங்கையை "நீ ஏன்பா இப்படி இருக்க?" என்பது போல கண்ணில் நீர் கோர்க்க ஒரு பார்வை பார்த்தாள் பாருங்கள்.. எனக்கு என்னவோ போலாகிவிட்டது. உடனே இருவரது அப்ளிகேஷனிலும் `செலக்டட்' என்று கையொப்பமிட்டு HRDக்கு அனுப்பி விட்டேன்!
----------------------------------------------
ஒரு ஜோக்..
நம்மாளு ஒரு பார்க்குல, பெஞ்சுல படுத்திருக்காரு. ஒருத்தர் வந்து ஸ்டைலா இங்கிலீசுல "ஆர் யூ ரெஸ்டிங் ?" னு கேட்டிருக்காரு. நம்ம ஆளு நம்மளை மாதிரி (என்னை சொல்லிகிட்டேன்) அரைகுறையா இருக்கறதால புரியாம "நோ.. நான் கருப்பசாமி" ன்னிருக்காரு. கேட்டவரு மண்டைய சொறிஞ்சிகிட்டு போய்ட்டாரு. திரும்ப பத்து நிமிஷத்துல வேறொருத்தர் வந்து அதே மாதிரி "ஆர் யூ ரெஸ்டிங் ?" ன்னு கேட்க, இப்பவும் நம்மாளு "நோ.. நான் கருப்பசாமி" ன்னுட்டாரு. திரும்ப ஒரு அரை மணி நேரத்துல நாலஞ்சி பேர் அதே கேள்விய கேட்டிருக்காங்க. நம்மளும் அதே பதிலா சொல்லி இருக்காரு! அப்பறம் வெறுத்துப் போய் எழுந்து கொஞ்ச தூரத்துல இருந்த என்ச்சுள் படுத்துட்டு இருந்தவர் கிட்ட போய் "ஆர் யூ ரெஸ்டிங்?" னு கேட்டிருக்காரு. அவரும் "எஸ்.. ஐயாம் ரெஸ்டிங்"ன்னுருக்காரு. கோவம் வந்தது பாருங்க நம்மாளுக்கு.. "யோவ்.. உன்னை எல்லாரும் அங்க தேடிட்டு இருக்காங்க.. நீ என்னய்யா இங்க வந்து ஜாலியா படுத்து போஸ் குடுத்துட்டு இருக்க?" ன்னு புடிச்சு வாங்கிட்டாரு!
---------------------------------------
முதல் மரியாதை பட முதல் நாள் ஷூட்டிங்.. சிவாஜி வர, மாலை - மரியாதைகள் முடிந்து பாரதிராஜா பணிவாக நடிகர் திலகத்திடம் சென்று.. "உங்களையெல்லாம் பார்துதாங்க நானும் மாத்திக்கறேன்சென்னை வந்தேன்" என்கிறார். பட்டென கேட்டார் சிவாஜி..
"ஏன்.. உங்க ஊர்ல கண்ணாடியே கிடையாதா?"
--------------------------------------
முதலில் இருக்கும் கேள்வி பதில்கள் நான் எழுதினதுதான்.. ஒரு பின்னூட்டம் கூட வர்லீன்னா.. இப்படித்தான் கழுத்தறுப்பேன்!
Wednesday, June 4, 2008
அவியல்-5
(இன்றைய அவியலுடன் இலவச இணைப்பு- ‘தரிசனம்’ கவிதை-படிக்கத்தவறாதீர்கள்!)
நான் மிகவும் நேசிக்கும், மதிக்கும் வலைப்பதிவர் சென்ஷி-க்கு இப்பதிவு சமர்ப்பணம்
வலைப்பதிவு ஆரம்பித்தது முதல், முதன்முறையாக இரண்டு நாட்களாய் ஒரு பதிவு கூட போடவில்லை. ஏன்? விடை கடைசியில்...
**************************************************
"அவருடைய உழைப்பைப் பற்றி கேட்கவே வேண்டாம். ‘ஒரு மனிதனால், தொடர்ந்து, இத்தனை வருட காலம் இவ்வாறு உழைக்க முடியுமா?’ என்று மலைப்பை ஏற்படுத்துகிற உழைப்பு. இவருடைய உழைப்பின் முன்னால், மற்ற பலரின் உழைப்பு, வெறும் பொழுது போக்கே. உழைப்பு பொதுவாக எல்லோருக்கும் ஒரு கடமை. கலைஞருக்கோ அதுதான் உயிர் மூச்சு."
-நேற்று 85-வது பிறந்தநாள் கண்ட இளைஞர் கலைஞரை இப்படிப் பாராட்டியிருப்பவர்.. சோ! (வாலியின் ‘கலைஞர் காவியம்’ அணிந்துரையில்)
-----------------------------------------------------------------------------
திருப்பூரின் முன்னணி ஆயத்த ஆடை ஏற்றுமதி நிறுவனம் ஒன்றில் நடந்ததாக சொல்லப்படும் ஒரு சம்பவம்.
டி-சர்ட் ஏற்றுமதி செய்யப்படும் அந்த நிறுவனத்தில், நாய் ஒன்றின் முகம் மார்புப் பகுதியில் இருப்பது போல எம்பிராய்டரி டிசைன் செய்யப்பட்ட ஒரு ஆர்டர். அந்த எம்பிராய்டரியின் தரம் (Quality) சரியில்லாததால் அதன் தரத்தை பரிசோதிக்க வந்த Buying QC (Quality Controller) அந்த ஆர்டரை Re-check செய்ய உத்தரவிடுகிறார். (Re-Check என்றால் pack செய்யப்பட்ட எல்லா டி-சர்ட்களையும் பிரித்து என்ன குறைக்காக re check இடப்பட்டதோ, அதை நிவர்த்தி செய்து மீண்டும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். Re check என்பது எந்த ஒரு ஏற்றுமதி நிறுவனமும் வெறுக்கும் சொல். பணச் செலவு, நேர விரயம் என்பதைவிட மிகப்பெரிய அவமானம்! அந்த குறிப்பிட்ட buyer-இடம் நிறுவனத்திற்கு கெட்ட பெயர் வேறு.)
நிறுவனத்தை சார்ந்த ஊழியர்கள் கடுமையாக உழைத்து, re check செய்து மீண்டும் buying QCயிடம் சமர்ப்பிக்கிறார்கள். ஆனால், மறுபடி அதே நாய் டிசைனில் பல குறைகள்.. வெறுத்துப் போன அந்த QC இந்த முறையும் re check ஆர்டர் குடுத்துவிட்டு, நிறுவனத்தின் முதலாளிக்கும் அலைபேசியில் சொல்லி விடுகிறார். முதலாளிக்கு செய்தி போனதும், எல்லா சீனியர்களுக்கும் கிலியடித்துவிடுகிறது. Buying குவாலிட்டி இன்ஸ்பெக்டர் குறையென்று சொன்ன ஒரு சில டி-சர்ட்டுகளை எடுத்துக் கொண்டு முதலாளியின் அறைக்குள் செல்கிறார்கள் அவர்கள். முதலாளியின் டேபிளில் அவற்றைப் பரப்பி வைக்கிறார் நிறுவனத்தின் quality manager. அந்த நாய் டிசைன்களையெல்லாம் ஒரு முறை பார்க்கிறார் முதலாளி. பிறகு ப்ரொடக்ஷன் மேனேஜர், குவாலிட்டி மேனேஜர், எம்பிராய்டரி இன்சார்ஜ் என்று சுற்றி இருப்பவர்களை பார்க்கிறார். பிறகு சொன்னார் இப்படி:-
"Buying Inspector சொன்னது சரிதான். இங்க இருக்கற நாய்கள்ல எந்த நாயும் சரியில்ல!"
---------------------------------------------------------------------------------------
நேற்று புத்தக அலமாரியில் ஏதோ புத்தகத்தை தேடும் போது சுஜாதாவின் புத்தகங்கள் கண்ணில் பட்டன. அவர் இறந்த பிறகு, அவரது புத்தகங்களை நான் தொடவேயில்லை. விகடனில் வாரம் ஒரு சிறுகதை வெளியிடுகிறார்களே, அதைப் படிப்பதோடு சரி! நேற்று என்னையும் அறியாமல் கைகள் அவரை தொட்டன. ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள், நீர்க்குமிழிகள், கணையாழியின் கடைசி பக்கங்கள், கனவுத்தொழிற்சாலை, ஆ, நகரம், சிறுகதை எழுதுவது எப்படி, குருப்ரசாத்தின் கடைசிதினம், மத்யமர், விவாதங்கள் விமர்சனங்கள், 21-ம் விளிம்பு, கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ, ஓலைப்பட்டாசு, நிஜத்தைத்தேடி............. இன்னும்..இன்னும். ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் கொஞ்சம் கொஞ்சம் படித்துக் கொண்டேயிருந்தேன். ஒரு கட்டத்தில் என்னையும் அறியாமல் கண்ணிலிருந்து கண்ணீர் வந்துவிட்டது! We miss you boss!
--------------------------------------------------------------------------------
தரிசனம் (கவிதை - இலவச இணைப்பு)
முட்டித்தள்ளிய கூட்ட நெரிசலில்
கம்பியைவிட்டு விலகி
என் பின் நின்றிருந்த
மூதாட்டிக்கு இடம்தந்து-
ஆராதனையின்போது
அவள் கண்களில் கண்டேன்
இறைவனை.
-----------------------------------------------------------------------------
முதலில் கேட்ட கேள்விக்கு பதில்.. ‘மேட்டர் இல்லீங்ணா..’
நான் மிகவும் நேசிக்கும், மதிக்கும் வலைப்பதிவர் சென்ஷி-க்கு இப்பதிவு சமர்ப்பணம்
வலைப்பதிவு ஆரம்பித்தது முதல், முதன்முறையாக இரண்டு நாட்களாய் ஒரு பதிவு கூட போடவில்லை. ஏன்? விடை கடைசியில்...
**************************************************
"அவருடைய உழைப்பைப் பற்றி கேட்கவே வேண்டாம். ‘ஒரு மனிதனால், தொடர்ந்து, இத்தனை வருட காலம் இவ்வாறு உழைக்க முடியுமா?’ என்று மலைப்பை ஏற்படுத்துகிற உழைப்பு. இவருடைய உழைப்பின் முன்னால், மற்ற பலரின் உழைப்பு, வெறும் பொழுது போக்கே. உழைப்பு பொதுவாக எல்லோருக்கும் ஒரு கடமை. கலைஞருக்கோ அதுதான் உயிர் மூச்சு."
-நேற்று 85-வது பிறந்தநாள் கண்ட இளைஞர் கலைஞரை இப்படிப் பாராட்டியிருப்பவர்.. சோ! (வாலியின் ‘கலைஞர் காவியம்’ அணிந்துரையில்)
-----------------------------------------------------------------------------
திருப்பூரின் முன்னணி ஆயத்த ஆடை ஏற்றுமதி நிறுவனம் ஒன்றில் நடந்ததாக சொல்லப்படும் ஒரு சம்பவம்.
டி-சர்ட் ஏற்றுமதி செய்யப்படும் அந்த நிறுவனத்தில், நாய் ஒன்றின் முகம் மார்புப் பகுதியில் இருப்பது போல எம்பிராய்டரி டிசைன் செய்யப்பட்ட ஒரு ஆர்டர். அந்த எம்பிராய்டரியின் தரம் (Quality) சரியில்லாததால் அதன் தரத்தை பரிசோதிக்க வந்த Buying QC (Quality Controller) அந்த ஆர்டரை Re-check செய்ய உத்தரவிடுகிறார். (Re-Check என்றால் pack செய்யப்பட்ட எல்லா டி-சர்ட்களையும் பிரித்து என்ன குறைக்காக re check இடப்பட்டதோ, அதை நிவர்த்தி செய்து மீண்டும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். Re check என்பது எந்த ஒரு ஏற்றுமதி நிறுவனமும் வெறுக்கும் சொல். பணச் செலவு, நேர விரயம் என்பதைவிட மிகப்பெரிய அவமானம்! அந்த குறிப்பிட்ட buyer-இடம் நிறுவனத்திற்கு கெட்ட பெயர் வேறு.)
நிறுவனத்தை சார்ந்த ஊழியர்கள் கடுமையாக உழைத்து, re check செய்து மீண்டும் buying QCயிடம் சமர்ப்பிக்கிறார்கள். ஆனால், மறுபடி அதே நாய் டிசைனில் பல குறைகள்.. வெறுத்துப் போன அந்த QC இந்த முறையும் re check ஆர்டர் குடுத்துவிட்டு, நிறுவனத்தின் முதலாளிக்கும் அலைபேசியில் சொல்லி விடுகிறார். முதலாளிக்கு செய்தி போனதும், எல்லா சீனியர்களுக்கும் கிலியடித்துவிடுகிறது. Buying குவாலிட்டி இன்ஸ்பெக்டர் குறையென்று சொன்ன ஒரு சில டி-சர்ட்டுகளை எடுத்துக் கொண்டு முதலாளியின் அறைக்குள் செல்கிறார்கள் அவர்கள். முதலாளியின் டேபிளில் அவற்றைப் பரப்பி வைக்கிறார் நிறுவனத்தின் quality manager. அந்த நாய் டிசைன்களையெல்லாம் ஒரு முறை பார்க்கிறார் முதலாளி. பிறகு ப்ரொடக்ஷன் மேனேஜர், குவாலிட்டி மேனேஜர், எம்பிராய்டரி இன்சார்ஜ் என்று சுற்றி இருப்பவர்களை பார்க்கிறார். பிறகு சொன்னார் இப்படி:-
"Buying Inspector சொன்னது சரிதான். இங்க இருக்கற நாய்கள்ல எந்த நாயும் சரியில்ல!"
---------------------------------------------------------------------------------------
நேற்று புத்தக அலமாரியில் ஏதோ புத்தகத்தை தேடும் போது சுஜாதாவின் புத்தகங்கள் கண்ணில் பட்டன. அவர் இறந்த பிறகு, அவரது புத்தகங்களை நான் தொடவேயில்லை. விகடனில் வாரம் ஒரு சிறுகதை வெளியிடுகிறார்களே, அதைப் படிப்பதோடு சரி! நேற்று என்னையும் அறியாமல் கைகள் அவரை தொட்டன. ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள், நீர்க்குமிழிகள், கணையாழியின் கடைசி பக்கங்கள், கனவுத்தொழிற்சாலை, ஆ, நகரம், சிறுகதை எழுதுவது எப்படி, குருப்ரசாத்தின் கடைசிதினம், மத்யமர், விவாதங்கள் விமர்சனங்கள், 21-ம் விளிம்பு, கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ, ஓலைப்பட்டாசு, நிஜத்தைத்தேடி............. இன்னும்..இன்னும். ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் கொஞ்சம் கொஞ்சம் படித்துக் கொண்டேயிருந்தேன். ஒரு கட்டத்தில் என்னையும் அறியாமல் கண்ணிலிருந்து கண்ணீர் வந்துவிட்டது! We miss you boss!
--------------------------------------------------------------------------------
தரிசனம் (கவிதை - இலவச இணைப்பு)
முட்டித்தள்ளிய கூட்ட நெரிசலில்
கம்பியைவிட்டு விலகி
என் பின் நின்றிருந்த
மூதாட்டிக்கு இடம்தந்து-
ஆராதனையின்போது
அவள் கண்களில் கண்டேன்
இறைவனை.
-----------------------------------------------------------------------------
முதலில் கேட்ட கேள்விக்கு பதில்.. ‘மேட்டர் இல்லீங்ணா..’
Friday, May 30, 2008
அவியல்-3
நடிகர் ரித்தீஷை ஓரிரண்டு பதிவுகளில் கிண்டலடித்துவிட்டேன். இந்த நிலையில், இந்த வார நக்கீரனில், (பக்கம் 25) ஒரு செய்தி போட்டிருந்தார்கள். கீழக்கரை அருகே ‘கும்பிடுமதுரை’ கிராமத்தை செர்ந்த அகமது-ரஹ்மத் தம்பதியரின் மகன் ஆசிரின் இதய ஆபரேஷனுக்காக ஒன்றரை லட்சம் கொடுத்தனுப்பியிருக்கிறார் ரித்தீஷ். இது ஒன்றும் பெரிய விஷயமில்லை என்றுகூடச் சொல்லலாம். அதன்பிறகு நடந்தவைதான் ரித்தீஷைப் பாராட்ட வைக்கிறது. அந்த ஒன்றரை லட்ச ரூபாயில், பதினைந்தாயிரத்தை மட்டும் அந்தக் குடும்பத்திடம் சேர்த்துவிட்டு ‘யோவான்’ என்கிற கவுன்சிலர் தலைமறைவாகிவிட்டார்-ஸாரி-விட்டான். இதை நக்கீரன் மூலம் படித்து தெரிந்துகொண்ட ரித்தீஷ், ‘நமக்கென்ன’ என்றிருக்காமல் மறுபடி ஒரு லட்சத்து இருபத்தைந்தாயிரம் ரூபாய்க்கான காசோலையை நக்கீரன் அலுவலகத்திற்கு அனுப்பி, அந்தக் குடும்பத்திடம் சேர்த்துவிட்டார்! சபாஷ் ரித்தீஷ்! (ஆனாலும், ‘நாயகன்’ தலைப்புல படம் எடுக்கற உங்க யோசனையை மறுபரிசீலனை செய்யுங்க சார்!)
******************************************************
‘கண்ணும் கண்ணும்’ படத்துல வர்ற ‘பதினெட்டு வயசு பட்டாம்பூச்சி’ பாட்டின் இந்த வரிகளும், அதன் மெட்டும் என்னை மிகவும் கவர்ந்துவிட்டது..
செடி நட்டதும் மலர் மொட்டுகள் விட உத்தரவிடுவோம் விதை இட்டதும் கனி சட்டென வர கட்டளையிடுவோம்-இளம் கன்னியர் இனி வெண்ணிலவினில் கப்பலும் விடுவோம் - எமை முட்டிட வரும் முட்செடிகளை முட்டி முட்டி முன்னேறுவோம்!
*****************************************************
‘தளபதி’ என்கிற வார்த்தைக்கு வாய் இருந்தால் அது கதறி அழுதிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அந்த அளவுக்கு எல்லோரும் அதைப்போட்டு கலக்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இளையதளபதி(விஜய்), புரட்சித்தளபதி(விஷால்), சின்னத்தளபதி(பரத்) அப்புறம் வீரத்தளபதி(ரித்தீஷ்!!!) வேறு என்னென்ன வைக்கலாம் என்று ஐடியா இருந்தால் சொல்லுங்கள்..
என் ஐடியா- வெற்றித்தளபதி, பெரியதளபதி, வெட்டித்தளபதி(அதிகமாக அரிவாள் படங்களில் நடிக்கும் நடிப்பவர்), புதுமைத்தளபதி, இனிய தளபதி, இளமைத் தளபதி கடைசியாக யாராவது ‘கடைசி தளபதி’ என்றும் போட்டுக் கொண்டால் தேவலாம்.. ஏனென்றால் அதற்குப் பிறகாவது யாரும் போட்டுக் கொள்ளாமலிருப்பார்களா என்று பார்க்கலாம்!
******************************************************************
கொஞ்சம் பிசியாகி விடுவேன் என நினைக்கிறேன்.. டெய்லி ஒரு பதிவு போடுவதை விட்டு, இரண்டு, மூன்று என்று போட்டு பெரிய இவன் மாதிரி காட்டிக்கொண்டாயிற்று! இனி இப்படி எழுத முடியுமா என்று தெரிய வில்லை. (மேட்டர் இல்லன்னா இப்படியா சொல்றது-ன்னு நினைக்காதீங்க! நிஜமாவே சிஸ்டம் பக்கம் வர முடியாத அளவுக்கு வேற வேலைகள் கொஞ்ச நாளைக்கு!) பார்க்கலாம்.... ரொம்ப சந்தோஷப்பட்டுக்காதீங்க!
******************************************************
‘கண்ணும் கண்ணும்’ படத்துல வர்ற ‘பதினெட்டு வயசு பட்டாம்பூச்சி’ பாட்டின் இந்த வரிகளும், அதன் மெட்டும் என்னை மிகவும் கவர்ந்துவிட்டது..
செடி நட்டதும் மலர் மொட்டுகள் விட உத்தரவிடுவோம் விதை இட்டதும் கனி சட்டென வர கட்டளையிடுவோம்-இளம் கன்னியர் இனி வெண்ணிலவினில் கப்பலும் விடுவோம் - எமை முட்டிட வரும் முட்செடிகளை முட்டி முட்டி முன்னேறுவோம்!
*****************************************************
‘தளபதி’ என்கிற வார்த்தைக்கு வாய் இருந்தால் அது கதறி அழுதிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அந்த அளவுக்கு எல்லோரும் அதைப்போட்டு கலக்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இளையதளபதி(விஜய்), புரட்சித்தளபதி(விஷால்), சின்னத்தளபதி(பரத்) அப்புறம் வீரத்தளபதி(ரித்தீஷ்!!!) வேறு என்னென்ன வைக்கலாம் என்று ஐடியா இருந்தால் சொல்லுங்கள்..
என் ஐடியா- வெற்றித்தளபதி, பெரியதளபதி, வெட்டித்தளபதி(அதிகமாக அரிவாள் படங்களில் நடிக்கும் நடிப்பவர்), புதுமைத்தளபதி, இனிய தளபதி, இளமைத் தளபதி கடைசியாக யாராவது ‘கடைசி தளபதி’ என்றும் போட்டுக் கொண்டால் தேவலாம்.. ஏனென்றால் அதற்குப் பிறகாவது யாரும் போட்டுக் கொள்ளாமலிருப்பார்களா என்று பார்க்கலாம்!
******************************************************************
கொஞ்சம் பிசியாகி விடுவேன் என நினைக்கிறேன்.. டெய்லி ஒரு பதிவு போடுவதை விட்டு, இரண்டு, மூன்று என்று போட்டு பெரிய இவன் மாதிரி காட்டிக்கொண்டாயிற்று! இனி இப்படி எழுத முடியுமா என்று தெரிய வில்லை. (மேட்டர் இல்லன்னா இப்படியா சொல்றது-ன்னு நினைக்காதீங்க! நிஜமாவே சிஸ்டம் பக்கம் வர முடியாத அளவுக்கு வேற வேலைகள் கொஞ்ச நாளைக்கு!) பார்க்கலாம்.... ரொம்ப சந்தோஷப்பட்டுக்காதீங்க!
Thursday, May 29, 2008
அவியல்-2
விஜய் டி.வி. ‘கலக்கப் போவது யாரு’ காமெடியில் கலக்கிக் கொண்டிருப்பது தெரிந்த விஷயம். அதில் பங்கேற்பவர்கள் காமெடி பண்ணுவது போதாதென்று, நிகழ்ச்சி நடத்துபவர்களும் காமெடி பண்ணி நம்மை விலாநோக வைக்கிறார்கள். பின்ன என்னங்க, போன வாரம் அரையிறுதிக்கு நம்ம ‘வீரத்தளபதி’ ரித்தீஷ் நடுவராக வந்த சோகம் இன்னும் தீராத நிலையில், இந்த வார வைல்டு கார்டு ரவுண்டின் நடுவர் என்று ஒருவரின் பெயரைப் போட்டிருந்தார்கள் குமுதத்தில். படித்துவிட்டு புத்தகத்தை மூடிவிட்டேன்! இயக்குனர் பிரவீண் காந்த்! (உங்களையெல்லாம் பாத்தா எனக்கு சிப்பு, சிப்பா வர்து!)
------------------------------------------------------------------------------
நேற்று நண்பர் ஒருவரை சந்திக்க பைக்கில் சென்றேன். அவர் வருவதாய் சொன்ன இடத்தில் பைக்கை நிறுத்தியபடியே செல்போனை எடுத்து, (ஹியர்ஃபோன் இணைத்திருந்தேன்) நண்பருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். வண்டியை சைடு ஸ்டேண்ட் போடும்போது அருகிலே வந்தார் ஒரு ட்ராபிக் கான்ஸ்டபிள்.
‘என்ன சார்.. வண்டி ஓட்டீட்டே போன் பேசுறீங்க?’
‘இல்லியே சார்.. நான் வண்டியை நிறுத்தீட்டுதான் பேசறேன்’
‘வண்டிய நிறுத்தீட்டு பேசறவரு எதுக்கு ஹியர்ஃபோன் வெச்சிருக்கீங்க?’
இன்னைக்கு இவருக்கு நினைச்ச வசூல் ஆகல போல’ என்று நினைத்தவாறே பேசி சமாளித்து அனுப்பினேன்.
எனக்கு எப்போதோ படித்த ஒரு சம்பவம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
இங்கிலாந்தில் (யாரு கேக்கப் போறாங்க நம்மள? ஏதோ ஒரு ஊரைச் சொல்ல வேண்டியதுதான்!) ஒருமுறை வெடிகுண்டு வைத்திருந்ததாய் ஒரு நபர் கைதானார். எங்காவது அவர் வைத்து வெடித்திருந்தால் எத்தனை சேதமாகியிருக்கும் என்று போலீஸ் வழக்குப் போட்டது. அந்த நபரின் வழக்கறிஞர் கையும் குண்டுமாய் அந்த நபர் பிடிபட்டதால், தண்டனையை மட்டுமே குறைக்க வாய்ப்பிருப்பதாய் நம்பி, ஒரு வாதத்தை வைத்தார். ‘குண்டு வைத்திருந்தது உண்மை. அவர் அதை வெடிக்க வைக்க அல்லாமல், அழிப்பதற்காக எங்கோ கொண்டு சென்றிருக்கவும் வாய்ப்புள்ளதல்லவா?’ என்று. இந்த வாதத்திற்கு வலு சேர்க்க அவர் ஒரு விஷயம் சொன்னார். ‘வீதியில் எத்தனையோ பெண்கள் நடமாடிக்கொண்டிருக்க, வேறு பல ஆண்களும் நடமாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அத்தனை ஆண்களிடமும், பெண்களை கற்பழிக்கக் கூடிய ஒரு உறுப்பு இருந்துகொண்டுதானிருக்கிறது. எல்லாரையும் சந்தேகப்பட்டு கைது செய்வீர்களா?’ அவரின் இந்த வாதத்தால் அந்த நபரை விடுதலையே செய்து விட்டார்களாம்!
இந்தக் கதையைச் சொல்லி, ‘அதேமாதிரி ஹியர்ஃபோன் இருந்தாலே பேசீட்டுதான் வண்டி ஓட்டுவேன்னு அர்த்தமா?’ என்று அந்த கான்ஸ்டபிளிடம் கேட்க ஆசைதான். என்னிடம் வெறும் நாற்பது ரூபாய்தான் இருந்தது. இப்போதெல்லாம் பிச்சைக்காரர்கள் ஒரு ரூபாய்க்கு கம்மியாகவும், போலீஸ்காரர்கள் நூறு ரூபாய்க்கு கம்மியாகவும் வாங்குவதில்லை என்று கேள்விப்பட்டதால் மூடிக்கொண்டு இருந்துவிட்டேன்.
--------------------------------------------------------------------------
"சார்.. Blog எல்லம் ஆரம்பிச்சு கலக்கறீங்களே"
"அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லைப்பா"
"போங்க சார்.. இவ்ளோ திறமைய எங்க வெச்சிருந்தீங்க இவ்ளோ நாள்?"
"அது எங்கிட்டயேதான் இருந்தது. அத விடு.. எழுதியிருந்ததுல உனக்கு எது புடிச்சது?"
"ஹி..ஹி.. இன்னும் நான் பாக்கல சார்"
"பாக்கலியா? அப்பறம் என்னமோ திறமை கிறமைன்ன?"
"இல்ல.. உங்க தம்பிகிட்ட நேத்து பேசிட்டிருந்தேன்.. அவரு தான் சொன்னார்"
"தம்பிக்கு எதுக்கு கூப்பிட்ட?"
"நமக்கு தெரிஞ்ச பொண்ணு ஒண்ணு இருக்கு. கம்பியூட்டரெல்லாம் தெரியும். நீங்கதான் எம்.டி.க்கு வலது கை ஆச்சே.. எப்படியாவது உங்க கம்பெனில சேத்து விட சொல்லி உங்க தம்பிட்ட பேசினேன்.. அப்பத்தான்.."
போடாங்.....
--------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------
நேற்று நண்பர் ஒருவரை சந்திக்க பைக்கில் சென்றேன். அவர் வருவதாய் சொன்ன இடத்தில் பைக்கை நிறுத்தியபடியே செல்போனை எடுத்து, (ஹியர்ஃபோன் இணைத்திருந்தேன்) நண்பருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். வண்டியை சைடு ஸ்டேண்ட் போடும்போது அருகிலே வந்தார் ஒரு ட்ராபிக் கான்ஸ்டபிள்.
‘என்ன சார்.. வண்டி ஓட்டீட்டே போன் பேசுறீங்க?’
‘இல்லியே சார்.. நான் வண்டியை நிறுத்தீட்டுதான் பேசறேன்’
‘வண்டிய நிறுத்தீட்டு பேசறவரு எதுக்கு ஹியர்ஃபோன் வெச்சிருக்கீங்க?’
இன்னைக்கு இவருக்கு நினைச்ச வசூல் ஆகல போல’ என்று நினைத்தவாறே பேசி சமாளித்து அனுப்பினேன்.
எனக்கு எப்போதோ படித்த ஒரு சம்பவம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
இங்கிலாந்தில் (யாரு கேக்கப் போறாங்க நம்மள? ஏதோ ஒரு ஊரைச் சொல்ல வேண்டியதுதான்!) ஒருமுறை வெடிகுண்டு வைத்திருந்ததாய் ஒரு நபர் கைதானார். எங்காவது அவர் வைத்து வெடித்திருந்தால் எத்தனை சேதமாகியிருக்கும் என்று போலீஸ் வழக்குப் போட்டது. அந்த நபரின் வழக்கறிஞர் கையும் குண்டுமாய் அந்த நபர் பிடிபட்டதால், தண்டனையை மட்டுமே குறைக்க வாய்ப்பிருப்பதாய் நம்பி, ஒரு வாதத்தை வைத்தார். ‘குண்டு வைத்திருந்தது உண்மை. அவர் அதை வெடிக்க வைக்க அல்லாமல், அழிப்பதற்காக எங்கோ கொண்டு சென்றிருக்கவும் வாய்ப்புள்ளதல்லவா?’ என்று. இந்த வாதத்திற்கு வலு சேர்க்க அவர் ஒரு விஷயம் சொன்னார். ‘வீதியில் எத்தனையோ பெண்கள் நடமாடிக்கொண்டிருக்க, வேறு பல ஆண்களும் நடமாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அத்தனை ஆண்களிடமும், பெண்களை கற்பழிக்கக் கூடிய ஒரு உறுப்பு இருந்துகொண்டுதானிருக்கிறது. எல்லாரையும் சந்தேகப்பட்டு கைது செய்வீர்களா?’ அவரின் இந்த வாதத்தால் அந்த நபரை விடுதலையே செய்து விட்டார்களாம்!
இந்தக் கதையைச் சொல்லி, ‘அதேமாதிரி ஹியர்ஃபோன் இருந்தாலே பேசீட்டுதான் வண்டி ஓட்டுவேன்னு அர்த்தமா?’ என்று அந்த கான்ஸ்டபிளிடம் கேட்க ஆசைதான். என்னிடம் வெறும் நாற்பது ரூபாய்தான் இருந்தது. இப்போதெல்லாம் பிச்சைக்காரர்கள் ஒரு ரூபாய்க்கு கம்மியாகவும், போலீஸ்காரர்கள் நூறு ரூபாய்க்கு கம்மியாகவும் வாங்குவதில்லை என்று கேள்விப்பட்டதால் மூடிக்கொண்டு இருந்துவிட்டேன்.
--------------------------------------------------------------------------
"சார்.. Blog எல்லம் ஆரம்பிச்சு கலக்கறீங்களே"
"அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லைப்பா"
"போங்க சார்.. இவ்ளோ திறமைய எங்க வெச்சிருந்தீங்க இவ்ளோ நாள்?"
"அது எங்கிட்டயேதான் இருந்தது. அத விடு.. எழுதியிருந்ததுல உனக்கு எது புடிச்சது?"
"ஹி..ஹி.. இன்னும் நான் பாக்கல சார்"
"பாக்கலியா? அப்பறம் என்னமோ திறமை கிறமைன்ன?"
"இல்ல.. உங்க தம்பிகிட்ட நேத்து பேசிட்டிருந்தேன்.. அவரு தான் சொன்னார்"
"தம்பிக்கு எதுக்கு கூப்பிட்ட?"
"நமக்கு தெரிஞ்ச பொண்ணு ஒண்ணு இருக்கு. கம்பியூட்டரெல்லாம் தெரியும். நீங்கதான் எம்.டி.க்கு வலது கை ஆச்சே.. எப்படியாவது உங்க கம்பெனில சேத்து விட சொல்லி உங்க தம்பிட்ட பேசினேன்.. அப்பத்தான்.."
போடாங்.....
--------------------------------------------------------------------------------
Wednesday, May 21, 2008
Fivestar Hotel போனேனே!
நம்ம வெட்டிஆபீசர் ஹோட்டல் சாப்பாட்டு பத்தி எழுதினத படிச்சேன்..
(http://vettiaapiser.blogspot.com/2008/05/blog-post_20.html)
அவங்களோட வேண்டுகோளுக்கிணங்க நம்ம ஹோட்டல் அனுபவத்தை இந்த நல்லுலகத்தோட பகிர்ந்துக்க எழுதறேன்..
நமக்கு இந்த fivestar hotel அனுபவம் ரெண்டே தடவைதான்.. அந்த மாதிரி ஹோட்டல் எல்லாம் படத்துல பாத்ததோட சரி.. மத்தபடி மனைவி(உமா), குழந்தைகள் கூட சரவணபவன், ஆரியாஸ், அன்னபூர்ணா இதெல்லாம்தான் நம்ம சாய்ஸ்! இந்த மாதிரி ஹோட்டலுக்கு போறப்போ நமக்கு எப்பவுமே ரவா ரோஸ்ட், நெய் ரோஸ்ட் இந்த மாதிரி ஐடம்தான்.. மனைவிக்கு காளான் பிரியாணி, காளான் ரோஸ்ட்-இப்படி காளான் வகைகள் பிடிக்கும்.. (ஒரு ஹோட்டல்-ல போய் என் பொண்ணு காளான் வாட்டர் இருக்கா-ன்னு கேக்கற அளவுக்கு ஆயிடுச்சு!)
அதே மாதிரி காலைல சாப்படற பழக்கம் அதிகமா இல்ல.. திடீர்ன்னு வண்டில போறப்போ ரோட்டோர கடைகள்-ல பூரி சுட்டு அடுக்கி வெச்சிருப்பாங்களே.. அதைப் பாத்து ஆசையாயிடும்.. போய் ஒரு செட் சாப்பிட்டுட்டு போவேன்! அதை சொல்லி உமாகிட்ட திட்டு வேற வாங்கிக்குவேன்! வீட்ல செஞ்சா சாப்பிடாதீங்க-ன்னு!
அன்னபூர்ணா மாதிரி ஹோட்டல் போன நான் பின்பற்றும் ஒரு (நல்ல) பழக்கம் சர்வருக்கு டிப்ஸ் குடுக்காம.. வாட்டர் பாய், க்ளீனிங் பாய் - இவங்களுக்கு குடுக்கறது.. சர்வருக்கு எல்லாரும் குடுப்பாங்க.. இந்த பசங்களுக்கு என்னை மாதிரி யாராவதுதானே குடுப்பாங்க-ன்னு நெனைச்சுக்குவேன்.
சரவணபவன் ரேட் பத்தி வெட்டியாபீசர் சொன்னது சரிதான்.. நான் ஒருதடவை ஆபீஸ் விஷயமா காஞ்சிபுரம் ஒரு மாசம் தங்கி இருந்து அங்க இருக்கற சரவணபவன்-ல டெய்லி வயிறார சாப்பிட்டுட்டு ஆபீஸ் வந்து வவுச்சர (voucher) பாஸ் பண்ண நான் பட்ட பாடு எனக்குத்தான் தெரியும்!
Fivestar ஹோட்டல்-ன்னா எங்க எம்.டி.கூட பெங்களூர் போயிருந்தப்ப ஒபெராய் -க்கு போனோம்.. அவங்க காமிச்ச மெனு கார்டுல எனக்கு ஊத்தாப்பம் மட்டும்தான் தெரிஞ்ச ஐட்டமா இருந்தது.. எவ்ளோ-ன்னு எம்.டி-கிட்ட கேட்டப்போ அதான் அதுலேயே போட்டிருக்கில்ல `நானூறு ரூபா'-ன்னார். எனக்கு மயக்கம் வர்ற மாதிரி ஆயிடுச்சு! "இதெல்லாம் ரேட்-ஆ?" ன்னு கேட்டேன். ஏன்னா Rs.-ன்னெல்லாம் போடாம 400, 450, 575 - ன்னு இருந்தது. நான் ஏதோ ஐட்டம்
கோடு நம்பர் போல-ன்னு நெனச்சுட்டேன். 400 ரூபாய்க்கு ஊத்தாப்பம் சாப்பிட்டா எனக்கு ஜீரணமாக ஒரு வாரம் ஆகும்னு வேண்டாம்னுட்டேன். அப்பறம் எம்.டி. கம்பெல் பண்ணி தந்தூரி வாங்கினார் (225/-). அதுக்கப்புறம் காபி சாப்பிட லீலா பேலஸ் போனோம். (நம்ப முடியலையா? நாங்க அந்த ஹோட்டல்கள்-ல இருக்கற வாட்டர் பால்ஸ் பாக்கத்தான் போனோம்..) லீலா பேலசும் ரேட்-ல நான் சளைச்சவ இல்ல- ன்னா! ஆனா நல்ல ஸ்பேஸ்! அங்க வந்திருந்த பிகருகளைகூட சரியா சைட் அடிக்க முடியல! (கூட எம்.டி!) ஆனா பசங்களும், பொண்ணுகளும் வர்றத பாத்தா... ஹூம்! அது வேற உலகம்!
நமக்கு முனியாண்டி விலாஸ் தாங்க!
(http://vettiaapiser.blogspot.com/2008/05/blog-post_20.html)
அவங்களோட வேண்டுகோளுக்கிணங்க நம்ம ஹோட்டல் அனுபவத்தை இந்த நல்லுலகத்தோட பகிர்ந்துக்க எழுதறேன்..
நமக்கு இந்த fivestar hotel அனுபவம் ரெண்டே தடவைதான்.. அந்த மாதிரி ஹோட்டல் எல்லாம் படத்துல பாத்ததோட சரி.. மத்தபடி மனைவி(உமா), குழந்தைகள் கூட சரவணபவன், ஆரியாஸ், அன்னபூர்ணா இதெல்லாம்தான் நம்ம சாய்ஸ்! இந்த மாதிரி ஹோட்டலுக்கு போறப்போ நமக்கு எப்பவுமே ரவா ரோஸ்ட், நெய் ரோஸ்ட் இந்த மாதிரி ஐடம்தான்.. மனைவிக்கு காளான் பிரியாணி, காளான் ரோஸ்ட்-இப்படி காளான் வகைகள் பிடிக்கும்.. (ஒரு ஹோட்டல்-ல போய் என் பொண்ணு காளான் வாட்டர் இருக்கா-ன்னு கேக்கற அளவுக்கு ஆயிடுச்சு!)
அதே மாதிரி காலைல சாப்படற பழக்கம் அதிகமா இல்ல.. திடீர்ன்னு வண்டில போறப்போ ரோட்டோர கடைகள்-ல பூரி சுட்டு அடுக்கி வெச்சிருப்பாங்களே.. அதைப் பாத்து ஆசையாயிடும்.. போய் ஒரு செட் சாப்பிட்டுட்டு போவேன்! அதை சொல்லி உமாகிட்ட திட்டு வேற வாங்கிக்குவேன்! வீட்ல செஞ்சா சாப்பிடாதீங்க-ன்னு!
அன்னபூர்ணா மாதிரி ஹோட்டல் போன நான் பின்பற்றும் ஒரு (நல்ல) பழக்கம் சர்வருக்கு டிப்ஸ் குடுக்காம.. வாட்டர் பாய், க்ளீனிங் பாய் - இவங்களுக்கு குடுக்கறது.. சர்வருக்கு எல்லாரும் குடுப்பாங்க.. இந்த பசங்களுக்கு என்னை மாதிரி யாராவதுதானே குடுப்பாங்க-ன்னு நெனைச்சுக்குவேன்.
சரவணபவன் ரேட் பத்தி வெட்டியாபீசர் சொன்னது சரிதான்.. நான் ஒருதடவை ஆபீஸ் விஷயமா காஞ்சிபுரம் ஒரு மாசம் தங்கி இருந்து அங்க இருக்கற சரவணபவன்-ல டெய்லி வயிறார சாப்பிட்டுட்டு ஆபீஸ் வந்து வவுச்சர (voucher) பாஸ் பண்ண நான் பட்ட பாடு எனக்குத்தான் தெரியும்!
Fivestar ஹோட்டல்-ன்னா எங்க எம்.டி.கூட பெங்களூர் போயிருந்தப்ப ஒபெராய் -க்கு போனோம்.. அவங்க காமிச்ச மெனு கார்டுல எனக்கு ஊத்தாப்பம் மட்டும்தான் தெரிஞ்ச ஐட்டமா இருந்தது.. எவ்ளோ-ன்னு எம்.டி-கிட்ட கேட்டப்போ அதான் அதுலேயே போட்டிருக்கில்ல `நானூறு ரூபா'-ன்னார். எனக்கு மயக்கம் வர்ற மாதிரி ஆயிடுச்சு! "இதெல்லாம் ரேட்-ஆ?" ன்னு கேட்டேன். ஏன்னா Rs.-ன்னெல்லாம் போடாம 400, 450, 575 - ன்னு இருந்தது. நான் ஏதோ ஐட்டம்
கோடு நம்பர் போல-ன்னு நெனச்சுட்டேன். 400 ரூபாய்க்கு ஊத்தாப்பம் சாப்பிட்டா எனக்கு ஜீரணமாக ஒரு வாரம் ஆகும்னு வேண்டாம்னுட்டேன். அப்பறம் எம்.டி. கம்பெல் பண்ணி தந்தூரி வாங்கினார் (225/-). அதுக்கப்புறம் காபி சாப்பிட லீலா பேலஸ் போனோம். (நம்ப முடியலையா? நாங்க அந்த ஹோட்டல்கள்-ல இருக்கற வாட்டர் பால்ஸ் பாக்கத்தான் போனோம்..) லீலா பேலசும் ரேட்-ல நான் சளைச்சவ இல்ல- ன்னா! ஆனா நல்ல ஸ்பேஸ்! அங்க வந்திருந்த பிகருகளைகூட சரியா சைட் அடிக்க முடியல! (கூட எம்.டி!) ஆனா பசங்களும், பொண்ணுகளும் வர்றத பாத்தா... ஹூம்! அது வேற உலகம்!
நமக்கு முனியாண்டி விலாஸ் தாங்க!
Subscribe to:
Posts (Atom)