எமக்காக வந்தான் இவன்

அவர் தன்னைப்பற்றி சொல்கையில் இப்படிச் சொல்கிறார்.

“அதிரடிச் சிரிப்புக்காரன். டம்ளரில் பிடிக்குமளவு அழுகிறவன். தோன்றும் நல்ல விஷயங்களை அலட்சியப்படுத்துகிறான். கற்பனை செய்யவே முடியாதபடி அல்பமாக ஏதாவது தோன்றும்போது உரத்தகுரலில் அறிவித்துவிடுவான். அன்பர்களுக்கு பயங்கரவாதி. வெறுத்தொதுங்கிப் போனவர்களைத் தொடர்கிறான் கூப்பிய கைகளோடு. எதற்காக வந்தான் இவன்”

தன்னைப்பற்றி அவர் சொன்ன மேற்பேராவில் எதுவும் பொய்யில்லை. அவர் அப்படித்தான்.

அவர் – ரமேஷ்வைத்யா.

ஸோமாவனதேவதா என்ற பெயரில் அவர் எழுதிய கவிதைகளை மாய்ந்து மாய்ந்து படித்திருக்கிறேன். அதில் என் ஃபேவரைட் ‘அறிதல் அறிவித்தல்’ நான் அவரை விட அதிக இடங்களில் இந்தக் கவிதை குறித்துப் பேசியிருக்கிறேன். நேற்றுகூட லண்டன் சென்றிருந்த என் நண்பன் செந்தில் இதுவரை என்னை அழைத்துப் பேசவேயில்லை நீ என்று மெயிலியபோது ‘இவையெதுவும் இல்லாமலும் ஒரு மனசு அறியாதா தன்னைப் போல் இன்னொன்றை’ என்று பதிலினேன்.

அந்த ஸோமாவனதேவதா செத்தாச்சு’ என்பார் ரமேஷ்வைத்யா. இல்லை என்பது என் கணிப்பு அல்லது விருப்பம்.

இவரது கவிதைத் தொகுப்பு ‘உயரங்களின் ரசிகன்’ என் மிகப்பிடித்த புத்தகங்களில் ஒன்று.

குடைபற்றி எழுதும்போது

மழை பெய்தால்
ஆண்கள்
கறுப்புக்கொடி காட்டுகிறார்கள்..
பெண்கள்
பூங்கொத்து நீட்டுகிறார்கள்!

என்கிறார்.

காதலிகளை

எல்லா பாஷையிலும்
காதலிக்கிறார்கள்

கடைசியில்

மௌனபாஷையில்
மறுதலிக்கிறார்கள்

என்று புதிர்மனுஷிகள் என்கிறார்.

இவரை உயிரோடு வாழவைப்பது எது?

துக்கங்களைப் போட்டுப்
புதைக்கின்ற கல்லறைபோல்
துணிந்த ஒரு மூளை

பக்கத்து மனுஷருக்குப்
புன்னகைப்பூ பூக்கின்ற
தாவரமாய் உதடு

பல்வேறு ஒலிகளில்
மெல்லிசை அடையாளம்
காண்பதற்குக் கற்ற காது

கண்ணீர், காமம்,
கயமை இவைதவிர்த்து
கருணையும் வழியும் கண்கள்

பட்சிக்கோ பாம்புக்கோ
தீங்கிழைத் திருந்தாலும்
நஷ்ட ஈடாகும் சதை

பட்ட செடி, பூமலரும்
உத்தரவாதம் தந்தால்
பந்தலாகும் எலும்பு

குடித்தவன், குழந்தையை
அடிப்பதைப் பார்க்கையில்
கொதித்துத் தோல்சுடும் ரத்தம்

இவையெதுவும் இல்லாத
என்னையும் உயிரோடு
வைப்பது, இதற்கேங்கும் மனசு!


இன்றைக்கு இவருக்குப் பிறந்தநாள்!


அதிகாலை சேவலை எழுப்பி என்ற பாடலையும் எழுதிப் பிரபலமான இவர்...

இன்றுபோலில்லாமல்..

கவிதைகள் எழுதிக் குவித்துக் கொண்டிருந்த

அன்றுபோல் இன்றும், இனியும் வாழ வாழ்த்துவோம்!

சூப்பர் ஸ்டாருக்கு நன்றி! (பெண்ணால் முடியும் தம்பி - Part 2)

முந்தைய பதிவைப் (பெண்ணால் முடியும் தம்பி) படித்தீர்கள்தானே... இது அதன் தொடர்ச்சி...


இந்தியாவின் ஒரு மாநிலத்தின் பெருமைகளை பிற மாநிலத்திற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும். என்ன செய்து கிழித்தாய் என்று கேட்டவர்களுக்கு பதில் சொல்லும்விதமாக ஏதாவது செய்யவேண்டும் என்ற சிந்தனையிலேயே பெங்களூர் வருகிறார் பீனா. ஆம். இப்போது இருப்பது பெங்களூர். என்றாலும் பலவருடங்களாக தமிழகத்தில் இருந்ததன் மூலம் தமிழ்நாட்டின் மீதும், தென்னிந்தியாவின் மீதும் தனிப் பற்று உருவாகியிருந்தது அவருக்குள்.

கெல்வினுடன் தன் மனதிலிருக்கும் திட்டத்தைச் சொல்கிறார்.

1) இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களின் கலாச்சாரத்தைக் கொண்ட ஒரு நகரை அமைக்கும் திட்டம்.

2) 1330 ஏழைகளைப் பணக்காரர் ஆக்குவோம் என்ற இலக்கு.

தனது மாமியாரின் பெயரில் ஒரு அறக்கட்டளை ஆரம்பிக்கிறார். ஷெர்லிக்ஸ் ஃபவுண்டேஷன்! (Shirlyx Foundation)

என்னென்ன செய்கிறார்கள் அந்த அறக்கட்டளையில்?

# கிராமப்புற நலிந்த பள்ளிக்கூடங்களில் சுற்றுப்புறச் சுகாதாரம் குறித்து கற்றுக் கொடுத்தல்.

# இலவச தையல் பயிற்சி

# இலவச கணிணிப் பயிற்சி

# இலவச கைவினைப் பொருட்கள் பயிற்சி

# பெண்களுக்கு வேலை வாய்ப்பு ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் ஒரு ஏஜன்ஸி நிறுவனம்.

# மழைநீர் தொட்டிகள் என்ற பெயரில் அமைக்கப்பட்டு உபயோகமற்ற முறையில் இருக்கும் தொட்டிகளை, சீர்படுத்திக் கொடுப்பது.

# ஏழை மாணவர்களுக்கு உபயோகப்படுத்த ஒரு சிறந்த நூலகம் ஏற்படுத்துவது. ( தற்போது சென்னையில் ஆரம்பிக்க திட்டம். பிறகு இடம் கிடைக்கும் ஊர்களில் விரிவுபடுத்தப்படும்)

# கிராமப்புறங்களில் பெரிய அளவிலான மழைநீர் சேகரிப்பை ஏற்படுத்தி, அதில் நீரைச் சேகரித்து தண்ணீர்த் தட்டுப்பாட்டைப் போக்குவது.

# உற்பத்தி நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களுக்கு சுகாதாரம் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது.

# முடிந்த இடங்களில் சித்த மருத்துவமனை கட்டி நடத்துவது.

இவையன்றி பெங்களூரில் ஷெர்லிக்ஸ் கிச்சன் எம்போரியம் என்ற பெயரில் கிச்சனுக்கு தேவைப்படும் அனைத்து பொருட்களும் விற்கும் ஒரு நிறுவனம் ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். அதில் வரும் பணம் அனைத்தும் ஷெர்லிக்ஸ் ஃபவுண்டேஷனுக்குத்தான்.

பீனாவின் இந்த முயற்சிக்கு அவரது கணவர் கெல்வின் முழு ஒத்துழைப்பு வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். அவரிடம் பேசியபோது, “தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்நாடகா, ஆந்திரா ஆகிய நான்கு மாநிலங்கள் எங்கள் இலக்கு. இதில் எந்த கிராம்த்தில், நகரில் நாங்கள் வந்து, செயல்பட வேண்டுமோ அங்கே வரத்தயார். கணிணிப் பயிற்சி, தையல் பயிற்சிக்கு குறைந்தது 15 முதல் 20 பேர் இருந்தால் நாங்கள் வந்து மையம் துவங்கி கற்றுத்தரத் தயார். இப்போதைக்கு சென்னை, கோவை அருகே அவிநாசி, திருவனந்தபுரம், பெங்களூரில் அலுவலகங்கள் ஆரம்பித்தாயிற்று” என்கிறார்.

இதை முழுமையாக மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க வேண்டி, பீனா முடிவெடுத்து சூப்பர்ஸ்டார் ரஜினிகாந்திடம் இதுகுறித்து பேசியதாகவும் அவரும் தனது ஆதரவைத் தெரிவித்ததாகவும் கூறினார். இரண்டொரு நாளில் இதுகுறித்து இன்னும் விரிவாக தெரிவிப்பதாகக் கூறினார்.

இவர்களது வெப் முகவரி: www.shirlyx.org (இதில் அவர்களது முகவரியும், தொலைபேசி எண்ணும் உள்ளது)

தொடர்புக்கு:

bina@shirlyx.org
kelvin@airtel.blackberry.com

பெண்ணால் முடியும் தம்பி!

பதினாறு வருஷத்திற்கு முந்தைய நிகழ்வு இது.

அந்தப் பெண் மணிப்பூரிலிருந்து வந்து திண்டுக்கல் காந்தி கிராமில் படித்துக் கொண்டிருந்தார். மேற்படிப்பு விஷயமாக மதுரை காமராஜர் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் செல்கிறார். அங்கே, மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியைச் சேர்ந்த ஒரு இளைஞரைச் சந்தித்து, காதல் வயப்படுகிறார்.

அவர் பெயர் பீனா. அந்த இளைஞர் கெல்வின்.

பீனா, தனது வீட்டில் காதலைத் தெரிவித்தபோது, எதிர்பார்த்தது போலவே எதிர்ப்பு. பிறகு பீனாவின் உறுதியைக் கண்டு, ‘இரண்டு வருடங்கள் கெல்வினுடன் எந்தத் தொடர்போ, பேச்சு வார்த்தையோ கூடாது என்று தடை விதிக்கிறார்கள். கட்டுப்படுகிறார்கள் இருவரும்.

ஒருவருடத்தில் வீட்டாரின் சாயம் வெளுக்கிறது. தன்னை மனம் மாற்றி வேறு ஒருவருக்கு திருமணம் செய்விக்கும் முயற்சியில் வீட்டார் இறங்கிவிட்டதை அறிகிறார் பீனா. கொடுத்த வாக்குப்படி, காதலனுடன் பேசாமல், அவரது பெற்றோருக்கு தொலைபேசி விபரத்தைக் கூறுகிறார் பீனா. உடனே, கெல்வினின் தாயார் கெல்வினை மணிப்பூருக்கு அனுப்பி பீனாவை அழைத்துவரச் சொல்லி திருமணம் செய்துவைக்கிறார்.

ஃப்ளாஷ்பேக் ஓவர்!

ஆயிற்று. மணவாழ்க்கை வெற்றிகரமாய் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. சந்தோஷமான மணவாழ்க்கைக்கு அடையாளமாய் ஒரு மகன். பெற்றோருடன் பேச்சுவார்த்தையோ, போக்குவரத்தோ இல்லவே இல்லை என்ற ஒரு குறையைத் தவிர வேறு குறையொன்றுமில்லை. அதுதான் பெற்றோர்களைப் போலவே பார்த்துக் கொள்ளும் மாமனார், மாமியார் வாய்த்திருக்கிறார்களே!

அதிலும் வந்தது சோதனை. பணி நிமித்தமாய் தென்னாப்பிரிக்காவில் இருந்த மாமனாரும், மாமியாரும் வந்த விமானம் நடுவானில் நொறுங்க, நொறுங்கிப் போனார் பீனா. அது நடந்தது 2007 மே. அந்த சமயத்தில் இவர் கருவுற்றிருந்தார். டிசம்பரில் இரண்டாவதாக ஒரு மகன்!

இந்த சமயத்தில், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தனது தம்பிகளின் தொடர்பு மூலமாக பெற்றோருடனான பந்தமும் துளிர்விட்டது. சந்தோஷமானார். 15 வருடங்களுக்குப் பிறகு மணிப்பூர் செல்ல முடிவெடுத்து, செல்கிறார்.

அங்கே உறவினர்கள், பெற்றோருடன் மகிழ்ச்சியாய் இருந்து, உணவருந்திக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் தமிழ்க் கலாச்சாரம் குறித்த கிண்டல் பேச்சு வருகிறது உறவினர்களிடமிருந்து. ‘அந்த ஊருக்குப் போய் என்னத்தக் கிழிச்ச’ என்ற வசவுகள் வேறு.

அப்போதுதான் திருக்குறள் பற்றி தான் படித்ததை பகிர்ந்துகொள்கிறார் பீனா. அவர்களுக்கோ ஆச்சரியம்! திருக்குறள் இப்பேர்ப்பட்ட ஒரு புத்தகமா. அதில் சொல்லப்படாததே இல்லை என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்துகிறார்.

திரும்ப ஊருக்கு வரும்போது பீனாவின் மனம் அலைபாய்கிறது. ஒரே இந்தியாவில் இருந்தாலும், ஒரு மாநிலத்தின் பெருமைகள் மற்ற மாநிலத்துக்குத் தெரிவதில்லை. தெரிந்து கொண்டு, அதைப் போற்றி நடந்தால் மாநிலப் பிரச்சினைகளோ, பிரிவினைகளோ வருமா...?

அப்போதுதான் அவர் தீர்க்கமாக ஒரு முடிவெடுக்கிறார்.

அந்த முயற்சியில் வெற்றிபெற வேண்டி, சூப்பர்ஸ்டார் ரஜினிகாந்தை சந்தித்து அவரிடமும் தனது திட்டத்திற்கு ஆதரவு பெற்றுவரும் அளவுக்கு பீனா எடுத்த அந்த முடிவு என்ன?

மதியம் இரண்டு மணிவரைக் காத்திருங்கள்...